TÜRKİYE KORUNAN ALANLAR

Özel Çevre Koruma Alanları

MilliParklar

BAŞKOMUTAN TMP
SITENAME | BAŞKOMUTAN TMP
STATÜSÜ | MİLLİ PARK
ALANI | 34834
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | 26 Ağustos’ta Kocatepe’de başlayan Büyük Taarruz’da, 27-28 Ağustos’taki kanlı muharebelerle Kocatepe Bölgesi’ndeki düşman kuvvetleri sürülmüş ve 29 Ağustos’ta Afyon’a ulaşılmıştır. Beş gün geceli gündüzlü aralıksız süren meydan savaşının, Ulu Önder Atatürk’ün 26-30 Ağustos 1922 tarihinde bütün dünyayı şaşırtan bir başarı ile sonuçlandırdığı Kurtuluş Savaşı’nın geçtiği yörelerdeki tarihi olgular Başkomutan Tarihi Milli Parkı’nın ana kaynak değerini oluşturur. Milli parkın en önemli kaynak değeri olan harp tarihi, arazinin jeolojik yapısı ve bitki örtüsüyle de desteklenmektedir. Kocatepe ve Dumlupınar bölümlerinde yer alan ormanlık alanlar içerisinde bütün yıl su bulunan vadi boyları, pek çok endemik türleri kapsayan bitki örtüsü ve yaban hayatı zenginlikleri milli parkın diğer kaynak değerlerini oluşturur.

ALADAĞLAR
SITENAME | ALADAĞLAR
STATÜSÜ | MİLLİ PARK
ALANI | 55064
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Aladağlar Milli Parkı jeolojik yapı açısından değişik zamanlara ait formasyonlarla temsil edilmekle birlikte, en yaygın formasyon Mesozoik yaşlı kireç taşlarıdır. Bunun yanında sahada derinlik volkanizmanın ürünü olan gabro, piroksenit gibi kayaçlarla, subofiolitik metamorfitlere ve daha genç dönemleri karakterize eden Tersiyer ve Kuvaterner yaşlı oluşumlara da rastlanılmaktadır. Aladağlar yöresi ülkemizin tektonik açıdan en faal bölgelerinden birisidir. Yöre özellikle Alp orojenezi sırasında şaryaj ve bindirmelere sahne olmuştur. Tektonik literatürüne “Ecemiş Kasidosu” olarak da giren bu sahada düşey ve yatay atımlı birçok fay bulunmaktadır. Aladağlar çeşitli jeolojik süreçler ve tektonizma sonucu oluşan naplar, klipler, tektonik pencereler gibi ilginç yapısal unsurlarıyla da dikkat çekmektedir. Aladağlar Milli Parkı gerçek anlamda bir jeomorfolojik açık hava müzesidir. Yörenin şekillenmesinde yapı ile birlikte flüvial koşullar ve Pleistosen buzullaşması önemli bir rol oynamıştır. Yörede bu üç unsura ait değişik morfolojik birimlere rastlamak çok olağandır. Yörenin belli başlı jeomorfolojik karakteri derin vadilerle parçalanmış olmasıdır. Buzul morfolojisine ait birçok ize rastlanmakta, özellikle yöredeki birçok sirk gölleri ve morenler bu morfolojinin kılavuz şekilleri olarak göze çarpmaktadır. Yöre klimatik açıdan kendine has özelliklere sahiptir. Yazları sıcak, kışları soğuk ve kar yağışlı olarak tanımlanabilecek bu klimatik yapı yörenin yüksek kesimlerinde kalıcı karların barınmasına imkan sağlamaktadır. Yörede gece ile gündüz sıcaklık farkı (günlük amplitüd) oldukça fazla olup, geceleri göllerin donmasına neden olan düşük sıcaklık, gündüzleri 30 dereceye kadar çıkmaktadır. Aladağlar Milli Parkı vejetasyon açısından çok zengin olup, ormanı oluşturan hakim türler karaçam ve kızılçamdır. Karaçamdan kızılçama geçiş zonunda yer yer bu iki türün oluşturduğu karışık meşcerelere de rastlanmaktadır. Karaçamın yayılış alanındaki güney bakılı kesimlerde ise meşcere oluşturmayan sedir ve kuzey bakılı nem bakımından daha elverişli yerlerde de göknarlara rastlanılmaktadır. Ormanın üst sınırından itibaren Alpin Zonu başlar. Bu zonda Alpin çayırları yer almaktadır. Alpin Zonu ve daha yüksek kesimlerde yükseklik ve eğim koşullarından kaynaklanan çıplak kayalık mostralara ulaşılmaktadır. Yaban hayatı sakinleri yaban keçisi, ayı, tilki, kurt, vaşak, sansar ve su samurudur.

ALTINBEŞİK MAĞARASI
SITENAME | ALTINBEŞİK MAĞARASI
STATÜSÜ | MİLLİ PARK
ALANI | 1147
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Yatay ve kısmen aktif bir mağara sistemi olan Altınbeşik Mağarası adını üst kısımda yer alan Altınbeşik Tepesi’nden almaktadır. Torosların bu bölgesi hem jeolojik hem de jeomorfolojik yönden çok karışık bir yapıya sahiptir. Tersiyer ortalarında meydana gelen şiddetli kıvrımları, bu dönemin sonunda şiddetli dikey yükselmeler izlemiştir. Jeolojik bindirmeler, büyük kırıklar ve derin kazılmış vadiler bu hareketli jeolojik geçmişin sonucudur. Altınbeşik Mağarası Üst Kretase yaşlı kireçtaşları içinde kırıklar üzerinde oluşmuştur. Mağara üst üste 3 seviyede gelişmiştir. En alt ve orta seviye yağışlı mevsimlerde aktif, en üst seviye ise devamlı kurudur. Altınbeşik Mağarası daha kuzeyde bulunan Eynif Polyesi’nin ve civarındaki bir dizi daha küçük polyelerin yer altına intikal eden sularının toplanarak tahliye edildiği bir ana yeraltı deresi görevini görmektedir. Güz aylarında mağara içinde çok miktarda durgun göletler vardır. Mağara içindeki kum ve çakıl birikintilerinden, kayalar üzerindeki akıntı oyuklarından bahar aylarında orta ve alt seviyeden debisi kuvvetli yeraltı derelerinin aktığı anlaşılmaktadır. Altınbeşik Mağarası’nın aktivitesini tamamen yitirmiş olan üst seviyesinde, tabanda kaya blokları dikkati çeker, bunların yanında dikit ve sarkıt oluşumları da vardır. Orta seviyenin tabanı daha çok dere yatakları özelliğini taşır. Burada kaya blokları geniş yerler kaplar, yer yer kum ve çakıl depoları ile traverten oluşumları görülür. Mağaranın girişinden itibaren ilk 200 m mağaranın alt seviyesini oluşturur ve burası devamlı su altındadır. Alt seviyenin bitiminde 40 m’lik dik bir çıkış vardır. Bu çıkış ve bitişik duvarlar beyaz renkli kalın travertenlerle kaplıdır. Mağaranın en güzel bölümünü burası oluşturmaktadır. Ayrıca, Altınbeşik Mağarası’nın çevresindeki zengin flora ile karst topoğrafyasının vahşi güzelliği milli parkın peyzaj değerlerini oluşturmaktadır.

ALTINDERE VADİSİ
SITENAME | ALTINDERE VADİSİ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Milli parkın ana kaynak değerlerini Sümela Manastırı ile Altındere Vadisi’nin bitki zenginliği ve jeomorfolojik yapısı teşkil etmektedir. Meryemana adına kurulan Sümela Manastırı, Altındere’nin batı yamacında 1300 m yükseltide kurulmuştur. Hristiyanlığın çevrede yayılmasının başlangıç yeri olan manastır; şapel, kilise ve diğer kompleksleriyle sanat tarihinde önemli bir yer tutar. Efsanelere göre M.S. 4.yüzyılda kurulduğu iddia edilen manastırın 13. yüzyıldan itibaren tarihini takip etmek mümkündür. Trabzon Komnenosları’ndan 3. Alexios (1349-1390) asıl kurucusu sayılabilir. 1860’a doğru ilavelerle muazzam tesis halini alan Meryemana Manastırı en parlak dönemini 19. yüzyılda yaşamıştır. Dar ve uzun merdivenle girilen manastır; su kemeri, kütüphane, mutfak, misafir odaları, sonradan kiliseye çevrilen tabii oyuk, kutsal suyun toplandığı havuz ve birçok küçük şapellerden oluşur. Asıl manastır yapısı, keşişlerin barındığı doğrudan doğruya yamaca yaslanmış olan binadır. Yapıların üzerindeki kemerli galerilerin çok etkileyici görünüşleri vardır. Altındere Vadisi bir boğaz karakteri göstermekte olup, arazi doğu ve batıdan dik bir meyille vadiye inmektedir. Milli park, flora açısından da çok zengindir. Yörenin hakim bitki örtüsünü doğu ladini oluşturur. Sahada ayrıca yapraklı ve ibreli ağaçlardan göknar, sarıçam, kestane, meşe, ıhlamur, gürgen, söğüt, karaağaç, ormangülü ve Kafkas hanımelinden meydana gelen zengin bir bitki örtüsü görülmektedir. Doğal ortamın yaban hayatı için sunduğu yaşam şartları geyik, karaca, çengel boynuzlu yaban keçisi, yaban domuzu, ayı, kurt, çakal, tilki, yaban kedisi gibi türlerin yaşamasına ve çoğalmasına olanak sağlamıştır.

AĞRI DAĞI
SITENAME | AĞRI DAĞI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Ağrı Dağı, 5137 m yüksekliği ile ülkemizin en yüksek noktası olması yanında zirvesinde de ülkemizin en büyük buzulu bulunmaktadır. Ağrı Dağının bulunduğu coğrafyada paleolitik çağdan günümüze dek birçok medeniyet yaşamıştır. Hurriler, Urartular, Kutlar, Hun’lar, Araplar, Selçuklu’lar, İlhanlı’lar, Harzemşahlar, Timuroğulları, Safaviler, Çıldıroğulları, Akkoyunlular, Karakoyunlular ve sonrasında 1514’de Çaldıran zaferi ile Osmanlılar yerleşmiştir. Ayrıca insanlık tarihinde Ağrı Dağı, Nuh’un gemisinin tufandan sonra indiği yer olarak bilinmektedir. Dünyada Alaska’daki meteor çukurundan sonra ikinci büyük göktaşı çukuru da milli park sınırları içerisindedir.

BEYDAĞLARI SAHİL
SITENAME | BEYDAĞLARI SAHİL
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Batı Toroslar’ın genç dağlar kuşağını içine alan yörenin jeolojik yapısı, genellikle kalker ve serpantin kayaçlarından meydana gelir. Akdeniz Bölgesi’nin bütün ekolojik şartlarına sahip sahada, bitki örtüsü deniz kıyısında fıstık çamları ile başlar. Yükseldikçe kızılçam, karaçam ve 1000 m’nin üstünde sedir ağaçları görülür. Park sınırları içinde bine yakın bitki türü ve bunların içinde de 21 endemik türün bulunuşu, milli parkın tür yönünden çeşitliliğini göstermektedir. Alanda ayı, dağkeçisi, yaban domuzu, tilki, çakal, kurt, sansar ile çeşitli kuş ve balık türleri yaban hayatının bireyleridir. Antik çağlarda Likya olarak bilinen bölgenin doğusunda yer alan milli park, tarih öncesi dönemlerden itibaren iskan bölgesi olmuştur. Sahilin kuzeyindeki Beldibi Mağarası’ndaki buluntular bunu ispatlamaktadır. Milli parkın en önemli yerleşim yerleri; M.Ö. VII. yüzyılda Rodos Kolonisi olarak kurulan Phaselis (Tekirova) ve Olympos şehirleridir. Ayrıca Kemer yakınlarında Idyros, Adrasan Limanı ve Gagai diğer tarihi yerleşimlerdir. Olympos’un birkaç kilometre batısındaki dağlık arazide kalker ve serpantin formasyonları kontağındaki çatlaklardan çıkan ve “Likya’ nın sönmeyen ateşi” diye adlandırılan doğalgaz, yüzyıllardır yanmakta ve Bellerophentes mitosuna Chimaira (Yanar Taş) adıyla geçerek yöreye mitolojik değer kazandırmaktadır. Akdeniz Bölgesi iklim şartlarına sahip alanda yılın 7-8 ayında her türlü deniz sporları, piknik, kamp, yürüyüş yapılabilir ve arkeolojik alanlar gezilebilir.

BEYŞEHİR GÖLÜ
SITENAME | BEYŞEHİR GÖLÜ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Ülkemizin üçüncü büyük gölü olan Beyşehir Gölü’nün jeomorfolojik yapısı; karstik arazi şekillerinden, çok sayıda düden ve dolinlerin birleşmesi sonucu oluşan polye karakterindedir. Gölün karstik arazi yapısı, yörenin genel jeolojik yapısını teşkil eden kireçtaşlarının, suların kimyasal reaksiyonu ile erimesi sonucu meydana gelmiştir. Göl içerisinde karstik yer şekillerinin kalıntıları olan, yükseltileri 20-50 m. Arasında değişen çok sayıda ada bulunmaktadır. Göl suyu alkalin özelliktedir. Sazan, alabalık, çiçek balığı, gövce, sarıbalık ve tatlısu levreği gibi türler, su kaplumbağası ve yılanlar gölün faunasını oluşturmaktadır. Göl içerisindeki irili ufaklı adalar, su kuşlarının yuvalanmaları ve kuluçkalanmaları açısından önem teşkil ederler. Adalar, dalgıç türleri, kuğular, karabataklar, bazı balıkçıl türleri ve ördekler için kışlama ve kuluçka alanlarıdır. Milli parkın orman formasyonunu ardıç, karaçam, göknar, sedir ve meşe türleri oluşturmaktadır. Ağaçlar yer yer göl kenarına kadar uzanarak Beyşehir Gölü’nün koylarını ve körfezlerini görsel açıdan eşsiz manzara güzelliklerine kavuştururlar. Kilikya Bölgesi içerisinde yer alan ve kültürel kaynak değerleri bakımından da zengin olan yöre eski çağlarda Hitit, Pers egemenliğinde kalmış, Helenistik dönemde Bergama Krallığına bağlanmış; Roma, Bizans, Selçuklu ve Osmanlı İmparatorlukları döneminde iskan görmüş, en parlak çağını da Selçuklu döneminde yaşamıştır. Üstün değerdeki peyzaj güzellikleri, göçmen kuşlar için iyi bir barınak olması, potansiyel göl sularına dayalı su sporlarına elverişli göl kıyılarının bulunması ile Selçuklu dönemine ait kültürel kaynaklar, milli parkın kaynak değerlerini oluşturmaktadır.

BOTAN VADİSİ
SITENAME | BOTAN VADİSİ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | <Null>

BOGAZKÖY-ALACAHÖYÜK
SITENAME | BOGAZKÖY-ALACAHÖYÜK
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Milli parkın ana kaynak değeri, kültürel (arkeolojik) değerlerdir. Anadolu’nun en önemli medeniyetlerinden Hititler’e başkentlik yapmış olan Boğazköy (Hattuşaş) kentine ait kalıntılar bulunmaktadır. Boğazköy’de (Hattuşaş) bulunan başlıca tarihi eserleri; şehir surları, aslanlı kapı, yer kapı, 33 metre uzunluğunda kiklopien taş işçiliği tarzında yapılmış olan potern, Boğazkale’de bulunan arşiv binası ve mabetler oluşturmaktadır. Boğazköy’de (Hattuşaş) Hitit İmparatorluğu çağına ait çok sayıda kil tablet (çivi yazılı) bulunmuştur. Hititler’in başkenti Hattuşaş’ın (Boğazköy) 2 km kuzeydoğusunda Yazılıkaya adı ile bilinen bir açık hava mabedi bulunmaktadır. Burada kaya üzerinde on iki tanrı tasviri yer almaktadır. Saha, doğal değer açısından; insan eliyle Anadolu Platosu’nun flora ve faunasına yapılan tahribatı göstermesi sebebiyle örnek bir görünüm sunar. Orman örtüsünün, yerini antropojen step araziye bırakması sonucu fauna değişmiştir. Genel olarak saha, çiftlik ve otlatma için kullanılan hemen hemen ağaçsız bir step görüntüsü kazanmıştır.

DILEK YARIMADASI-BÜYÜK MENDERES DELTASI
SITENAME | DILEK YARIMADASI-BÜYÜK MENDERES DELTASI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Samsun Dağı’nın Ege Denizi’ne doğru uzantısıyla şekillenen Dilek Yarımadası’nın jeolojik yapısı, Palezoik şistler, Mezozoik kalkerler ve mermerler ile Neojen tortul kütlelerden meydana gelmiştir.Yarımada kumlu, killi, yatık ve yüksek kıyı şekillerini içeren plajlarıyla ilgi çekici kıyı özelliklerine sahiptir. Yarımadanın hemen güneyinde bulunan Büyük Menderes Deltası, morfolojik gelişimin hızlı olduğu ağız kısmında, bu gelişim sürecinin ürünü olan birçok lagün ve bataklıkları bünyesinde barındıran uluslararası niteliklere haiz bir sulak alan karakterindedir. Tatlı ve tuzlu suyun birbirine karıştığı bu lagüner sistem, bünyesinde zengin bir biyolojik çeşitliliği barındırmaktadır. Bu zengin ekosistemde 209 kuş türü görülmektedir. Bölge aynı zamanda nesli tehlike altında olan Tepeli Pelikan'ın en önemli kuluçkalama alanlarından biridir. Bunun yanı sıra yine dünya çapında nesli tehlike altında olan Cüce Karabatak da burada barınmaktadır. Milli parkın özellikle kuzey kesimi, Akdeniz Bölgesi’nde ender görülen potansiyelde bitki örtüsüne sahiptir. Özellikle defne ve kestane bitki kuşakları ile Akdeniz maki florasının hemen bütün bitki türleri yarımadada en canlı ve sağlıklı örnekleriyle yer almaktadır. Milli park, Kuzey Anadolu ormanlık yörelerine has kestanenin en güneye indiği, ülkemizde birkaç yerde bulunan kartopunun ve Finike ardıcının küçük bir topluluk meydana getirdiği, pırnal meşesi ve dallı servilerin yetiştiği tek yerdir. Milli park, nesli tükenmeye yüz tutmuş bitki ve hayvan türlerinin yaşadığı son noktadır. Ayrıca Akdeniz ülkelerinde korunan türler arasında bulunan Akdeniz Foku ve deniz kaplumbağaları milli parkın kıyılarında yaşama ve üreme olanağı bulmuştur. Milli parkın hemen kuzeydoğu sınırında Dilek Tepesi eteğinde Güzelçamlı köyü yöresinde M.Ö. 9-8. yüzyıllarda İyonya’nın politik amaçlı birliği olan Panionion, konfederasyonun toplantı yeri olarak kullanılmıştır.

GALA GÖLÜ
SITENAME | GALA GÖLÜ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Milli park, göl ve orman ekosistemlerini ve bu ekosistemlerde barınan çeşitli canlı türlerini ihtiva etmesi, 111 kuş türünün varlığı, nesli tehlikeye düşmüş veya nadir türleri, özellikle tepeli pelikan ( Pelecanus crispus) çeltikçi (Plegads falcinellus) ve küçük karabatak (( Phalac rocorox pygmeus) gibi nesli son derece azalmış türleri barındırması kaynak değerlerini oluşturmaktadır.

GÜLLÜK DAĞI-TERMESOS
SITENAME | GÜLLÜK DAĞI-TERMESOS
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Antalya’nın kuzeyinde geniş düzlükler meydana getiren traverten basamaklarından sonra yükselen Torosların Güllük Dağı yamaçlarında yer alan antik Termessos şehrini, Anadolu’nun yerli ırkı olan Solimler kurmuştur. Termessos ve Solimler hakkında kesin bilgi olmamakla birlikte Bellerofontes efsanesine bağlı olarak Homeros’un İlyada’sında Solimler’den Termessos halkı olarak bahsedilmektedir. Termessos’un tarih sahnesine çıkışı M.Ö. 334’de İskender’in bölgeden geçtiği tarihle başlar. Aşağı şehir, şehir merkezi ve mezarlık olarak 3 bölümde gelişen şehir, Roma döneminde en parlak çağlarını yaşamıştır. Şehrin surları, kuleler, kral yolu, Hadrian Kapısı, gymnasium, agora, tiyatro, odeon, zengin süslemeli mezarlar, şehrin suyunu sağlayan sarnıçlar ve drenaj sistemi Termessos’un en görkemli yapılarının kalıntılarıdır. Milli parkta; Güllük Dağı’nın sarp kayalıkları, duvarları 600 m’ye kadar yükselen Mecine Kanyonu gibi jeomorfolojik özellikler yanında, Akdeniz iklim tipinin bitki topluluklarını sergileyen orman ve maki örtüsü, bu doğal ortamda barınan dağ keçisi, alageyik, şah kartal gibi nadir yaban hayvanı türleri bulunmaktadır.

HATİLA VADİSİ
SITENAME | HATİLA VADİSİ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Vadi boyunca değişik kayaç türleri görülmekle birlikte, bu kayaçların hemen hepsi derinlik volkanizmasının ürünüdür. Hatila Vadisi’nin genel karakteri; V tipi, dar tabanlı, genç vadi özelliğindedir. Vadi boyunca litolojik farklılıklardan kaynaklanan eğim kırıkları ortaya çıkmıştır. Bu eğim kırıkları, akarsuda şelalelerin oluşumunu sağlamıştır. Vadi yatağının derine doğru aşınmasının daha kuvvetli olması sebebiyle vadi yamaçlarının eğimi %80, hatta bazı kesimlerde %100’ e ulaşmıştır. Yamaçların gerek fiziksel parçalanma ve kütle hareketleri, gerekse yan dere ve seyelanlarla işlenmesi sonucu vadide çok haşin bir topoğrafya ortaya çıkmıştır. Bu topoğrafya, vadinin orta kesimlerinde kanyon ve boğaz tipi vadi oluşumunu sağlamıştır. Vadinin orta ve yukarı ağzında çok zengin ve yoğun olan vejetatif örtü, bünyesinde çok çeşitli bitki türlerini barındırmaktadır. Bu türler içerisinde dikkati çeken belirgin özellik bitki örtüsünün genel olarak Akdeniz iklim karakterini yansıtmasıdır. Dolayısıyla buradaki bitki örtüsü relikt bir özellik gösterir. Ayrıca bitki türleri içerisinde endemik karakterde olanlar da vardır. Bu türlerin sayısı 500’ ü geçmektedir. Hatila Vadisi zengin bir fauna da içermektedir. Bu fauna içerisinde en çok rastlanan yaban türleri; ayı, domuz, tilki, porsuk, yaban keçisi, sansar, çakal, atmaca, kartal, dağ horozu, Hopa engereği ile akarsularda alabalıktır. Hatila Vadisi’nin gerek ilginç jeolojik ve jeomorfolojik yapısı ve gerekse özgün bitki toplulukları yöreye ülkemizde nadir rastlanan bir alan özelliğini vermektedir. Ayrıca bu doğal öğelerin birleşimi sonucu eşsiz peyzaj güzellikleri ortaya çıkmakta ve bu durum da zengin rekreasyonel potansiyel arz etmektedir.

HONAZ DAĞI
SITENAME | HONAZ DAĞI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Milli parkın ana kaynak değerlerini, Ege Bölgesi’nin en yüksek dağı olan (2528 m) Honaz Dağı bünyesindeki kaynaklar oluşturmaktadır. Ege Bölgesi’nde Pleistosen döneminde Periglasiyal ortam şartlarının hüküm sürdüğü az sayıdaki yerlerden birisi de Honaz Dağı’dır. Dağ üzerinde birçok Periglasiyal koşulları karakterize eden jeomorfolojik şekil bulunmaktadır. Ana şekil grubu olarak ise; yöre horst biçiminde uzanmaktadır. Düşey yönleri tektonik ve faylanmalar sonucu Honaz Dağı oldukça dik bir görünüm kazanmıştır. Yörenin genel litolojik yapısı gnays ve mikaşistlerden meydana gelir. Ayrıca yer yer kristalize kireçtaşlarına da rastlanılmaktadır. Yoğun bitki örtüsüne sahip Honaz Dağı üzerinde alt floraya ait endemik türler bulunmaktadır. Alpin floraya ait türler ise dağın üst zonlarında yer almaktadır. Orman formasyonu içerisinde kızılçam (Pinus brutia), karaçam (Pinus nigra) ve ardıç hakim türlerdir. Yaban hayatı açısından da zenginlik içeren sahada özellikle dağ keçisi yoğun olarak bulunmaktadır. Ayrıca yaban domuzu, tavşan, tilki, porsuk, sansar vb. türler de görülmektedir. Honaz Dağı, gerek topoğrafik özellikleri ve uygun eğim koşulları, gerekse kar yağışının yeterli düzeyde olması nedeniyle ülkemizin kayak potansiyeli yüksek alanlarından birisidir. Yöre; arkeolojik kaynak değerleri açısından da zenginliğe sahiptir. Özellikle Colossea antik kentinde birçok kaya mezarı bulunmaktadır. Sahada yapılacak arkeolojik araştırmalarla bu zenginliğin daha da artacağı beklenmektedir.Milli parkın ana kaynak değerlerini, Ege Bölgesi’nin en yüksek dağı olan (2528 m) Honaz Dağı bünyesindeki kaynaklar oluşturmaktadır. Ege Bölgesi’nde Pleistosen döneminde Periglasiyal ortam şartlarının hüküm sürdüğü az sayıdaki yerlerden birisi de Honaz Dağı’dır. Dağ üzerinde birçok Periglasiyal koşulları karakterize eden jeomorfolojik şekil bulunmaktadır. Ana şekil grubu olarak ise; yöre horst biçiminde uzanmaktadır. Düşey yönleri tektonik ve faylanmalar sonucu Honaz Dağı oldukça dik bir görünüm kazanmıştır. Yörenin genel litolojik yapısı gnays ve mikaşistlerden meydana gelir. Ayrıca yer yer kristalize kireçtaşlarına da rastlanılmaktadır. Yoğun bitki örtüsüne sahip Honaz Dağı üzerinde alt floraya ait endemik türler bulunmaktadır. Alpin floraya ait türler ise dağın üst zonlarında yer almaktadır. Orman formasyonu içerisinde kızılçam (Pinus brutia), karaçam (Pinus nigra) ve ardıç hakim türlerdir. Yaban hayatı açısından da zenginlik içeren sahada özellikle dağ keçisi yoğun olarak bulunmaktadır. Ayrıca yaban domuzu, tavşan, tilki, porsuk, sansar vb. türler de görülmektedir. Honaz Dağı, gerek topoğrafik özellikleri ve uygun eğim koşulları, gerekse kar yağışının yeterli düzeyde olması nedeniyle ülkemizin kayak potansiyeli yüksek alanlarından birisidir. Yöre; arkeolojik kaynak değerleri açısından da zenginliğe sahiptir. Özellikle Colossea antik kentinde birçok kaya mezarı bulunmaktadır. Sahada yapılacak arkeolojik araştırmalarla bu zenginliğin daha da artacağı beklenmektedir.

ILGAZ DAĞI
SITENAME | ILGAZ DAĞI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Orta Anadolu’dan Kuzey Anadolu’ya geçiş kuşağında yükselen Ilgaz dağlık yöresinin arazi yapısı genellikle serpantinler, şistler ve volkanik kayaçlardan meydana gelir. Sahada yer yapısı kadar, dağ oluşum hareketleri yönünden de ilgi çekici örnekler bulunmaktadır. Ülkemizin en uzun ve en hareketli kırık hattı olan Kuzey Anadolu Fayı, Ilgaz Dağı’nın güney eteklerinden geçer. Saha değişik karakterde vadiler, sırtlar ve doruklardan meydana gelir. Ayrıca üstün değerde peyzaj güzellikleri sunan jeomorfolojik bir yapıya sahiptir. Ilgaz Dağı’nın eteklerinden doruklarına doğru gelişen karaçam, sarıçam, göknar hakim ağaç türlerinden meydana gelen bitki örtüsü, zengin ormanaltı topluluğu ile desteklenmektedir. Özellikle park alanında yer alan göknar ormanı, Türkiye'deki yayılış alanında optimal özellik göstermektedir. Bol ve bütün yıl akışlı akarsuları ile zengin bitki örtüsünün oluşturduğu şartlar, karaca, geyik, yaban domuzu, kurt, ayı, tilki gibi yaban hayatı türlerine uygun yaşama ortamı sağlamaktadır. Milli parkın diğer önemli bir kaynağı da kış sporları imkanıdır. Ilgaz Dağı’nın bu doğal ve rekreasyonel kaynakları milli parkın ana kaynak değerlerini oluşturur.

KARAGÖL SAHARA
SITENAME | KARAGÖL SAHARA
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Karagöl : Genel olarak sahada Paleojen ve Neojen araziler yer alır. Kayaçlar genellikle sedimanter kökenlidir. Karagöl ve çevresi yer yer vadilerle yarılmıştır. Bu yarılmalar yörede heyelan ve kütle hareketlerinin aktif olmasına neden olmuştur. Karagöl, rotasyonel olarak kayan kütlenin gerisindeki çanakta biriken suların meydana getirdiği bir heyelan gölüdür. Göl çevresi ladin ve çamların meydana getirdiği yoğun ormanlarla kaplıdır. Bu doğal öğelerin ördüğü Karagöl, ender manzara güzelliklerine sahiptir. Ayrıca gölün kuzeydoğusundaki Bagat mevkii ve çevresinde çim kayağı pisti niteliğine sahip alanlar mevcuttur. Sahara Yaylası : Yörenin genel olarak örtü bazaltlarından meydana gelen bir jeolojik yapısı vardır. Örtü bazaltlarının sıyrıldığı yerlerde Tersiyer arazisi ortaya çıkar. Yer yer derin vadilerle parçalanan yörede eğim değerleri oldukça yüksektir. Sahara, bu eğimli arazide 1700-1800 m’lerde yer alan sınırlı düzlüklerden biridir. Orman örtüsü ladin ve göknarlardan meydana gelmiştir. Alt zonlarda sarıçam da bulunmaktadır. Ayrıca Antropojen step karakterideki alanlar da bu kesimde geniş yer kaplamaktadır. Kocabey Yaylası ve çevresinde Alpin Zonu’na ait bitki türleri yer almaktadır. Reşat Deresi kenarında 1700-1800 m’lerde kademeli olarak yer alan düzlüklerde aynı zamanda “Sahara Pancar Şenlikleri” yapılmaktadır. Bu şenliklere bölge dışında oturan yöre insanları katılarak bölgeye iç turizm açısından oldukça büyük ekonomik katkı sağlamaktadır.

KARATEPE ASLANTAŞ
SITENAME | KARATEPE ASLANTAŞ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Geç Hitit döneminin ( M.Ö. 8. Yüzyıl) önemli yerleşimlerinin ve kalesinin bulunduğu bir alandır. Roma ve Bizans dönemlerinde de yerleşmeler olmuştur. Milli parkta bu dönemlere ait eserler bulunmaktadır. Ceyhan Irmağı’nın içinden geçtiği bu alanda kızılçam ormanları, meşelikler ve makilikler yer almakta, Akdeniz Bölgesi’ne özgü flora ve fauna türleri yaşamaktadır.

KAZDAĞI
SITENAME | KAZDAĞI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Ege Bölgesi ile Marmara Bölgesi’ni birbirinden ayıran, antik çağlarda “İda Dağı” olarak anılan Kaz Dağı, Biga Yarımadası’nın en yüksek dağıdır. Kaz Dağı’nın üzerine yerleşmiş, kuzey-güney istikametinde uzanan derin vadi ve kanyonlar, flora ve fauna açısından zengin bir potansiyel oluşturmaktadır. Özellikle de bitki örtüsünün taşıdığı biyolojik çeşitlilik milli parkın ana kaynak değerini oluşturmaktadır. Milli parkın temel öğelerini teşkil eden doğal değerlerden ormanlar, sahilden kızılçamlarla başlayıp 800 m yükseklikte karaçamlara, daha sonra karaçam-meşe karışık ormanlarına erişmekte, daha yüksek kesimlerde ise dünyada yalnız Kazdağı’nda yetişen Kazdağı göknarına ulaşmaktadır. Yöre, ormanaltı ağaçcık ve endemik türleri de kapsayan otsu formdaki bitkiler bakımından da çok zengindir. Bu özellikler, eko-turizm açısından büyük önem taşımaktadır. Bitki örtüsünün bu biyolojik çeşitliliği karaca, ayı, yaban kedisi, domuz, çakal, tilki, ağaç sansarı ve yaban tavşanına uygun yaşama ortamı oluşturmuştur. Kuşlardan ise kartal, doğan, şahin, çulluk, keklik en başta gelen türlerdir.

KAÇKAR DAĞLARI
SITENAME | KAÇKAR DAĞLARI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Kaçkar Dağları’nı batıdan Fırtına Deresi, kuzeyden ve doğudan Hemşin Deresi çevreler. Bu vadiler zengin bir floraya sahiptir. Bitki örtüsü kolşik flora özelliğinde olup, gerek alt flora, gerekse üst flora endemik türler içermektedir. Türkiye’de Rhododendron’ların 3000 m’ye ulaştığı tek yer burasıdır. Ülkemizde Pleistosen’e ait buzul izleriyle beraber, aktüel buzullaşmanın birlikte görüldüğü ender yerlerden birisi de Kaçkar Dağları’dır. Bu sahada birçok buzulla birlikte, buzul gölleri, buzul vadileri, sirkler ve morenler bulunmaktadır. Genel olarak granit ve granitik kayaçlardan meydana gelen jeolojik yapı üzerinde Alp Orojenezi'nin derin etkileri görülmektedir. Fauna açısından da zengin olan Kaçkar Dağları’nda yaban keçisi, kurt, ayı, domuz, tilki, geyik, sansar, çakal, kuşlardan sülün, kartal, doğan, atmaca, şahin, yaban tavuğu vb. yaban hayvanları bulunmaktadır. Her yıl Nisan ve Mayıs aylarında Karadeniz'den ayrılarak Hemşin, Fırtına ve Çağlayan dereleri boyunca sadece yumurta bırakmak için seyahat eden deniz alalarının derelerdeki üreme faaliyetlerini görmek ve izlemek dikkate değer bir olaydır. Her yıl yumurtalarını söz konusu derelerin aynı yerlerine bırakan deniz alaları Ağustos ve Eylül aylarında tekrar denize dönmektedirler. Kaçkar Dağları’nda yükseltinin kısa mesafelerde artması yaylacılık etkinliklerine bağlı bir takım geçici yerleşmelerin de kurulmasına doğrudan etkili olmuştur. Ülkemizin önemli zirvelerinden birisine sahip olan Kaçkar Dağları’nda aktüel buzullaşmanın ve diğer doğal değerlerin zenginliği dağcıları, turistleri ve bilim çevrelerini buraya çekmiştir.

KIZILDAĞ
SITENAME | KIZILDAĞ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Akdeniz Bölgesi orman kuşağından, İç Anadolu step bölgesine geçiş zonunda yer alan milli park, ilgi çekici morfolojik özelliklere sahiptir. Milli parkın üzerinde yer aldığı Kızıldağ ile Beyşehir Gölü’nün kuzey kıyıları arasında uzanan dalgalı arazi üzerinde genellikle erozyonla aşınmış yer şekilleri görülmektedir. Alanın jeolojik yapısını, kalker kayaçlarından oluşan formasyonlar meydana getirir. Yenişarbademli'de bulunan Pınargözü Mağarası dünya literatürüne girmiş ender mağaralardan birisidir. Bölgenin en yüksek zirvesi olan Dedegöl Zirvesi de milli park içerisinde yer almaktadır. Eldere köyünün doğusunda bulunan Kuzukulağı mevkiinde yer alan kaya tırmanış alanı ise dünya üzerinde rotalanmış ve kaya tırmanışçıları açısından en prestijli 20 rotası arasında yer alan kaya tırmanış alanı bulunmaktadır. Milli parkın bitki örtüsünü kızılçam, karaçam, ardıç, sedir ormanları ve bozuk maki toplulukları meydana getirir. Bu ormanlar botanik özellikleri kadar, Şarkikaraağaç ve yakın çevresinin rekreasyonel ihtiyaçlarının karşılanması ile de önem taşımaktadır. Kızıldağ ormanlarının bol oksijen üretmesi nedeniyle milli parkın temiz havası solunum yolları rahatsızlığı bulunanlar için bir sağlık kaynağı olmaktadır. Ayrıca amatör dağcılar, 1840 m yükseklikteki Büyüksivri Tepe’ye tırmanarak dağ sporu yapabilirler.

KOVADA GÖLÜ
SITENAME | KOVADA GÖLÜ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Kovada Gölü’nün meydana gelişi, Batı Toroslar’da görülen karstik göllere benzer. Havzaya düşen yağmur sularının fiziksel ve kimyasal aşınmasına eklenen tektonik yer hareketleriyle şekillenen göl, karstik tektonik bir polyedir. Eğirdir Gölü’nün güneye doğru uzantısı olan Kovada Gölü, sonradan aradaki dar vadinin alüvyonlarla dolması sonucunda bugünkü şeklini almıştır. Tatlısu levreği (sudak), tatlısu istakozu ve sazandan meydana gelen göl faunası sayı olarak oldukça iyi durumdadır. Milli Parkın ana kaynak değeri olan kızılçam, meşe, çınar ağaçlarından meydana gelen bitki örtüsü ve parkın tabii güzellikleri, açıkhava da dinlenme ve kullanma potansiyeline katkıda bulunmaktadır. Sahanın meydana gelişini hazırlayan karst morfolojisi; bakir doğanın araştırılması, yürüyüş, manzara seyretme, tırmanma ve basit kampçılık imkanı sağlamaktadır.

KÖPRÜLÜ KANYON
SITENAME | KÖPRÜLÜ KANYON
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Milli parkın rekreasyonel dokusunu Köprü Irmağı teşkil eder. Bu ırmağın değişken karakteri rafting sporu için ideal alanı yaratır. Ağaçlarla gölgelenen nehir kenarında günübirlik ve kamp kullanma alanları milli parkın en önemli aktivitele-rini teşkil eder. Bölgenin kil, kumtaşı, konglomera ve kalker kayaçlarından meydana gelen jeolojik yapısı karstik yer şekillerinin oluşmasına imkan sağlamaktadır. Milli parkın ana kaynağını oluşturan Köprü Irmağı’nın, Bolasan Köyü ile Beşkonak arasında meydana getirdiği yarma vadi, 14 km uzunluğu ve 100 m’yi aşan duvarlarıyla ülkemizin en uzun kanyonudur. Milli parkta vadi tabanlarından, dağların çıplak doruklarına doğru çam, servi, sedir ve çok sayıda yapraklı ağaç türlerinden meydana gelen bitki örtüsü zengin maki topluluğu ile desteklenmektedir. 400 hektarlık saf Akdeniz servisi ormanı, milli parkın flora özelliklerinin en önemli ve en belirgin olanıdır. Milli parkın yaban hayatı listesi oldukça geniş olmasına rağmen, usulsüz avlanmalar sonucunda türler azalmıştır. Yaban hayatının belli başlı üyeleri; geyik, dağ keçisi, ayı, tilki, kurt, tavşan, sansar ve porsuktur. Köprü ırmağı ve kollarında bol miktarda alabalık bulunmaktadır.Milli park tabii güzellikleri kadar, zengin kültürel kaynağa da sahiptir. M.Ö. 5. yüzyılda kurulmuş antik Selge şehrinin tiyatrosu, agorası, Zeus ve Artemis tapınakları, sarnıçları, su kemeri, Köprü Irmağı ve Kocaçay üzerinde bulunan Oluk ve Büğrüm köprüleri ile Selge’yi Pamphylia sahil şehirlerine bağlayan taş kaplamalı tarihi yolu şehrin kalıntılarının en çarpıcı örnekleridir.

KÜRE DAĞLARI
SITENAME | KÜRE DAĞLARI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Küre Dağları Milli Parkı Batı Karadeniz Bölgesinin Küre Dağları üzerinde zengin ağaç çeşitliliği, Flora ve Fauna ile yaban hayatına sahiptir. Ülkemizin en derin kanyonu olan Valla Kanyonu' nun yanı sıra Çatak ve Aydos Kanyonları milli parkın önemli kaynak değerleridir. Buna ilave olarak Ilgarini, Ejder Mağaralı başta olmak üzere yüzün üzerinde mağara bulunmaktadır. Bu özelliği ile Küre Dağları Milli Parkı' na kanyonlar ve mağaralar milli parkı denilebilir. Anadolu toprakları üzerinde insan kullanımının en az olduğu, bakir kalan nadir yerlerden biridir. Geyik, karaca, Ayı, Kurt, Tilki, Çakal, Tavşan, Yaban Domuzu, Ötücü Kuşlar ve yırtıcı kuşlar ile birlikte sürüngenlerde vardır.

MANYAS KUŞ CENNETİ
SITENAME | MANYAS KUŞ CENNETİ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Kış evsiminin sonlarına doğru Kuş Gölü’nün suları yükselmeye başlar ve kuzeybatı kıyısındaki , küçük söğüt korusunu ve etrafındaki sazlıkları kaplar. Kışın bahara döndüğü günlerde soğuk devreleri güney ülkelerinde geçiren göçmen kuşlar, yuva kuracak yer olarak sessizlik içindeki Kuşcenneti Milli Parkı’nı seçerler. Yuvalarında yumurtlar, kuluçkaya yatarlar. Yavrular gözlerini burada açar, beslenir, büyür, serpilir ve gelecek yıl yine gelmek üzere uzaklara uçarlar. Göl suları, söğüt korusu ve sazlıkların sağladığı beslenme, güvenlik ve ba-rınma olanakları ile elverişli iklim şartları, Avrupa-Asya kıtaları arasında büyük kuş göçlerini bu küçük (64 ha.) yurt köşesine yönelterek, yörenin milletlerarası seviyede ün kazanmasına neden olmuştur. Kaşıkçıdan balıkçıllara, çeltikçiden karabataklara, sazbülbülünden pelikan-lara, kuğudan kazlara, ördeklere kadar kuluçka yapan, kışlayan ve göç sırasında uğrayan 239 kuş türünden 2-3 milyon kuş her yıl buraya uğramaktadır. Kuşcenneti Milli Parkı’nın, ülkemizdeki diğer milli parklardan farklı özel bir yeri vardır. Milletlerarası düzeyde önem taşıyan milli parktaki kuş zenginliği ve milli park tanımı içindeki başarılı koruma uygulaması nedeniyle, 1975 yılında Avrupa Konseyi’nce A sınıfı Avrupa Diploması verilmiştir. 1981-1986-1991 ve 1996 yıllarında bu diploma yenilenmiştir.

MARMARİS
SITENAME | MARMARİS
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Alanın jeolojik yapısı, peridodit ve kireçtaşları ile alüvyon ve yamaç molozlarından oluşmuştur. Sahanın kuzey-batısında mostra veren Kretase yaşlı mağmatik kayaların (peridodit) okside olması kızıl renkli görünümlere yol açmıştır. Kireçtaşları ise sahanın doğusunda geniş bir alanda mostra verirler. Kireçtaşı mostralarının batı kısmı tabakalı, doğu kısmı ise masif durumdadır. Milli parkın orman formasyonunu kızılçam (Pinus brutia) oluşturmaktadır. Bununla birlikte endemik bir tür olan sığla ağacı (Liguidambar orientalis) sahanın belirli bölgelerinde yayılım gösterir. Sığla ağaçları derin, nemli ve ağır topraklı taban arazilerde yetişir. Vadi içerisinde ise kızılçam, meşe, çınar ve kızılağaç farklı, karışık ve etkileyici peyzaj değerlerini sunar. Ayrıca pırnal meşesi, kermes meşesi, yabani zeytin, kocayemiş, tesbih, sumak, keçiboynuzu, menengiç, zakkum ve defne gibi ağaçcık formlu Akdeniz bitkileri de milli parkta geniş bir yayılım gösterirler. Milli park, yaban hayatı bakımından da oldukça zengindir. Özellikle Marmaris-Köyceğiz arasında bulunan ve nesli tükenmekte olan yaban keçilerinin yanı sıra ayı, karakulak, tilki, sincap, gelincik, porsuk, yaban domuzu, tavşan vb. memeli hayvanlara da rastlanılmaktadır. Milli park sahasında; antik Physkos şehri (Marmaris), Amos (Hisarönü) şehri yer almakta olup, antik çağda bu bölge Karia Bölgesi olarak tanımlanmaktadır. Burada Rhodos kolonisi izleri görülmektedir. Amos’da bir tiyatro, tapınak ve bazı heykel kaidelerine rastlanılmaktadır. Bir Karia kenti olan Amos’un etrafı aynı dönemden kalma bir sur duvarı ile çevrilidir. Physkos (Physeus) antik kentinde ise Hellenistik çağda inşa edilmiş sur duvarları yer alır

MUNZUR VADİSİ
SITENAME | MUNZUR VADİSİ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Karasu ve Murat çöküntü alanları arasında yükselen Munzur Dağları’nın jeolojik yapısı, metamorfik, volkanik ve tortul kayaçlardan meydana gelir. Kuzeyde 3300 m’ye kadar yükselen bu dağlık alan, Mercan ve Munzur suyu vadileri ile büyük ölçüde parçalanmıştır. Mercan Vadisi’nin 1600 m’den yukarı kesimlerinde buzul gölleri, dağlardan Ovacık düzlüğüne gelindiğinde kaynayan gözeler, vadi boyunca dökülen küçük şelaleler milli parkın peyzajının ilgi çekici örnekleridir. Milli parkta tepeler ve yamaçlar meşe ormanları ile kaplıdır. Vadi tabanında ise ceviz, kızılağaç, dışbudak, karaağaç, çınar, kavak, söğüt ve çalı türlerinden meydana gelen zengin bir bitki örtüsü görülür. Sarp ve dik yamaçlar ise çıplaktır. Yaban hayatı; kurt, tilki, ayı, kınalı keklik gibi türlerin yanında dağ keçisi, çengel boynuzlu dağ keçisi, vaşak, su samuru, çil keklik, keklik, kaya kartalı gibi nadir türlerin de barınmasına imkan sağlamaktadır. Munzur Vadisi ve Mercan Suyu’nda bol miktarda alabalık bulunmaktadır.

NEMRUT DAĞI
SITENAME | NEMRUT DAĞI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Kaynak değerleri:Milli parkın ana kaynak değerini, Nemrut Dağı’ndaki kültürel ve arkeolojik kalıntılar oluşturmaktadır. Antiochos Tümülüs’ü ve dev heykelleri, Eskikale (Arsameia), Yenikale, Karakuş Tepe ve Cendere Köprüsü milli park içerisinde kalan kültürel değerlerdir. Eski çağlarda “Kommagene” olarak anılan bu bölgede, 1.Mithradates tarafından bağımsız bir krallık kurulmuş, krallık onun oğlu 1.Antiochos’un (M.Ö. 62-32) egemen olduğu yıllarda önem kazanmıştır. M.S. 72 yılında da Roma’ya karşı yapılan ve kaybedilen savaş ile krallığın bağımsızlığı sona ermiştir. Nemrut Dağı doruğundaki kalıntılar yerleşme yeri olmayıp Antiochos’un tümülüsü ve kutsal alanlardır. Tümülüs, deniz seviyesinden 2150m. yüksekliğinde, Fırat Nehri geçitlerine ve ovalarına hakim tepe üzerinde bulunmaktadır. Kralın kemiklerinin ya da küllerinin anakayaya oyulmuş odaya konulduğu ve 50m. yüksekliğinde ve 150m. çapındaki tümülüs ile örtüldüğü düşünülmektedir. Girişi kuzeyden olup, doğuda ve batıda dini törenlerin yapıldığı teras şeklindeki avlular yer almaktadır.Her iki terasta da aslan ve kartal heykelleri arasında, yüksekliği 7 m’ye ulaşan oturur vaziyette dev heykeller sıralanır. Bunlar yazıtları ve kabartmaları olan ortostadla (dik olarak konulan büyük taş blokları) çevrilmiştir. Eski Kahta köyü yakınında Kommagene’nin başşehri Arsameia yer alır. Burada, Mithradates’in kutsal alanı bulunmaktadır. Yine eski Kahta yakınında Kocahisar köyü civarında sarp kayalar üzerine kurulmuş Yenikale yer alır. Kale, ortaçağ etkileri taşırsa da daha geç devre aittir. İçinde su depoları, hamam, cami ve Kahta Çayı’na inen gizli su yolu bulunmaktadır. Kahta Çayı’nın bir kolu olan Çendere Çayı’nın daraldığı yerde iki ana kaya üzerinde tek kemerli olarak yapılan Cendere Köprüsü yer almaktadır. Köprü sütunları üzerindeki kitabeye göre Kommagene şehirleri tarafından Roma İmparatoru Septimus Severius (M.S.193-211) ile karısı ve oğulları onuruna yaptırılmıştır. Arsameia’nın 10 km güneybatısında, 21 m yüksekliğinde krallık kadınlarının gömüldüğü Karakuş Tepe Tümülüsü bulunmaktadır. Orman formasyonu içerisinde meşe türleri ve ağaçcıklar bulunur. Yaban hayatı bakımından ayı, kurt, çakal, tilki, porsuk türlerine rastlanır.

NENEHATUN_MP
SITENAME | NENEHATUN_MP
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | <Null>

SAKARYA MEYDAN MUHAREBESİ TMP
SITENAME | SAKARYA MEYDAN MUHAREBESİ TMP
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | <Null>

SAKLIKENT
SITENAME | SAKLIKENT
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Milli parkın ana kaynak değerlerini, 1000-1100 m. yükseklikte ve oldukça dik vadi yamaçlarına sahip Saklıkent Kanyonu oluşturmaktadır. Kanyon iki havza arasında uzanan Antesedan bir özellik sunmaktadır. Yöredeki irili ufaklı kanyonların meydana gelmesinde tektonik emarelerin yanında, karst oluşumunun da önemli rol oynadığı görülmektedir. Özellikle Saklıkent Kanyonu içerisinde, bazı kesimlerin, karstik tünellerin çökmesi sonucu, kanyonun oluşumuna katkıda bulunduğu gözlenmektedir. Bu tür yerler vadi yamaçlarının birbirine doğru hafif ters şekilde eğimlendikleri ve tabanda önemli oranda enkaz deposunun varlığı ile vadinin diğer kesimlerinden ayrılırlar. Yöre tektonik kontrollü bir jeomorfolojik gelişime sahip olup, özellikle düşey yönlü tektonizma Saklıkent Kanyonu’nda gelişme seyrini etkilemiş ve bugünkü görünümünü almasında litolojik yapıya önemli ölçüde yardımcı olmuştur. Milli park alanında orman formasyonu kızılçam (Pinus brutia), karaçam (Pinus nigra) ve sedirden (Cetrus libani) meydana gelmektedir. Bunlar sahadaki jeomorfolojik basamakların bulunduğu yükseltiye göre sırasıyla maki, kızılçam, karaçam ve sedir şeklinde sıralanmaktadır. Kanyon girişine yakın kesimlerde kızılçam yaygınlık gösterirken, özellikle milli parkın güneydoğu kesiminde 1000 m’ nin üzerindeki zonlarda karaçam, Dumanlıdağ ve yakın çevresinde ise anıt niteliğin deki sedirler etkileyici görüntüler oluşturur. Ayrıca Aktar Yaylası’nın güneydoğu kesimi, soğanlı bitkilerin (Sıklamenlerin) endemik olarak yerleştikleri ve yetiştikleri sahadır.

SARIKAMIŞ ALAHUEKBER DAĞLARI
SITENAME | SARIKAMIŞ ALAHUEKBER DAĞLARI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Milli Parkın kaynak değerlerini oluşturan harp tarihi açısından önemli olan Allahuekber Tepe (şehitlik), Dikenli Tabya Tepe (şehitlik), Çakırbaba Şehitliği vb. alanları kapsamaktadır. Bu alanın yaklaşık büyüklüğü 23.000 hektardır. Sarıkamış’taki Tarihi Milli Park alanının iki kaynak değeri bulunmaktadır. Bunlardan birincisi; Sarıçam ağaç türünün bu bölgede en yüksek rakımda yayılış göstererek optimal kuruluşta saf sarıçam meşcereleri oluşturması, ikincisi ise Allahuekber Dağlarında 1914 – 1915 yıllarında Sarıkamış Harekatı olarak bilinen harekatta yaklaşık 90 bin Türk Askerinin donarak öldüğü Şehitlik abidelerinin bulunmasıdır. İkinci kaynak değeri de alanın doğal kaynak değerleridir. Ülkemizde 2100 – 2200 metre yüksekliklerden sonra başlayan doğal olarak ağaç bulunmayan yüksek dağ basamağında (alpin zon) çayır otları ve bazı ardıç türlerinden oluşan kısa boylu bitki türleri yetişmektedir. Milli Park olması teklif edilen Sarıkamış Ormanlarını oluşturan Sarıçam bu bölgede optimum yayılıştadır yani Alpin zonda en iyi gelişime sahiptir. Kaynak değerlerinden birini oluşturan ormanlık alanlar saf sarıçam meşceresi ve çam türlerinin arasında çok az miktarda titrek kavak ve adi ardıç türlerinden oluşmaktadır. Alanın yaban hayatı da oldukça zengindir.

SPİL DAĞI
SITENAME | SPİL DAĞI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Spil Dağı, Ege Bölgesi'nin doğu-batı uzantılı masiflerinden birisi olan Bozdağlar horstunun kuzey batı parçasını oluşturan önemli bir tektonik ve jeomorfolojik birimdir. Kanyonlar, vadiler, inler, mağaralar, dolinler ve lapyalar gibi karstik oluşumlar yörenin jeolojik yapısından kaynaklanan ilgi çekici yer şekilleridir. Çam, ardıç, kavak, ceviz, kızılağaç, karaağaç ve meşe ağaçlarından meydana gelen bölgenin zengin bitki türleri yanında, milli parkta bilimsel araştırmalarla belirlenen 20’den fazla endemik bitki türü bulunmaktadır. Osmanlı İmparator-luğu’nun bir devrine adını veren ve Avrupa ülkelerine de götürülen Manisa laleleri de milli parkta doğal olarak yetişmektedir. Ayı, karaca, kurt, çakal, domuz, tilki, sansar, porsuk, dağ keçisi, akbaba, kartal ve sülün yörede yaşayan yaban hayvanlarıdır. Milli parkta sülün üretme istasyonu kurulmuştur. Milli parkın tarihi ve mitolojik yönü de zengindir. Mitolojiye göre Spil Dağı’na adını veren, Zaman Tanrısı Kronos’un karısı Kybele’dir (Sipylene). Kybele bütün tanrıların, tanrıçaların olduğu gibi bitkilerin, hayvanların ve insanların bereket tanrıçasıdır. Bir diğer kaynağa göre de Frigya Kralı Menos’un kızı Sibel’in bu dağa atılarak vahşi hayvanlar tarafından büyütülmesinden dolayı dağa Spilos adı verilmiştir. Sonraları Kral, Tantal Kalesi’ni yaptırmış, kalenin bitmesi şerefine verdiği ziyafette oğlunu kurban ettiği için tanrılar tarafından cezalandırılmıştır. “Ağlayan Kaya” olarak bilinen yer ise, mitolojiye göre 14 çocuğunun Leto tarafından öldürülmesi sonucu çocuklarının ardından ağlayan Niobe’ye aittir. Arazinin jeomorfolojik yapısı dağcılık, tracking ve atıcılık sporlarına uygundur. Atalanı mevkiinde halkın kamp ve günübirlik rekreasyon ihtiyaçları karşılanmaktadır.

SULTAN SAZLIĞI
SITENAME | SULTAN SAZLIĞI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Tatlı ve tuzlu su ekosistemlerinin bir arada bulunduğu nadir bir ekosistem oluşu, nesli tehlikeye düşmüş veya düşebilir türlerinde yer aldığı 301 kuş türünün beslenme, barınma ve kuluçka alanı oluşu, Avrupa’da turna, flamingo, akbalıkçıl, kaşıkçı kuşlarının bir arada kuluçkaya yattığı tek alan oluşu kaynak değerlerini oluşturmaktadır.

TEKTEK DAĞLARI
SITENAME | TEKTEK DAĞLARI

TROYA TARİHİ
SITENAME | TROYA TARİHİ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Sahanın ana kaynak değerlerini; Troya’lılar ile Aka’ların (Yunanlılar) 10 yıl süren harplerindeki kahraman savaşçıların, efsanevi hikayeleri ile asırlar boyunca uluslararası bir üne sahip olan büyük ozan Homeros’un epik eserleri İliada ve Odysseia ile ölümsüzleşen Troya kenti oluşturmaktadır. Arkeologlar, İliada’da hikaye edilen Troya’nın üç bin yıllık tarihi süresince yayılım gösteren dokuz antik medeniyet katından sadece birinin kapsamından geçtiğini tanımlamışlardır. Bu kat Homeros’un dünyaca bilinen ve tanınan Troya’sıdır. Troya tarihi ve onunla ilgili özellikler, Troas Bölgesi’nin, yani Edremit Körfezi’nin kuzeyinden Marmara Denizi’nin güney kıyılarına kadar olan bölgeyi kaplamaktadır. Milli parkın ve çevresinin tabiat tarihi ile ilgili en önemli özelliği, jeolojik özelliğidir. Troya ve çevresinde genel olarak jeolojik yapıyı, geniş alanlar kaplayan neojen formasyonlar meydana getirir. Çanakkale Boğazı ve Ege kıyıları uygun plaj olanakları ile rekreasyonel değer taşımaktadır.

ULUDAĞ
SITENAME | ULUDAĞ
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Yer kürenin derinliklerinden gelen mağmanın kırıklar ve çatlaklar boyunca yeryüzüne doğru yükselmesi ve katılaşması sonunda meydana gelen Uludağ’ın jeolojik yapısını genellikle iç püskürük granit kayaçları oluşturmaktadır. Dağın bugünkü şeklini kazanması, tektonik hareketler ve farklı aşınma etkisiyle oluşmuş-tur. Bursa ovasına kısa mesafede ve 2543 metre yükseklikte olan Uludağ, Marmara Bölgesi’nin en yüksek noktasıdır. Aras Çağlayanı ve doruklarda görülen buzul izleri Uludağ’ın jeomorfolojik yapısının ilgi çekici özellikleridir. Milli parkın bir başka özelliği de, Bursa Ovası’ndan Uludağ’ın doruklarına doğru değişen bitki topluluklarının meydana getirdiği orman kuşaklarıdır. Botanik bilimci Mayer’ın bitki kuşaklarını muhtelif yüksekliklerde karakterize etmesi bakımından dünya ormancılık literatüründe özel bir önemi vardır. Milli parkın elverişli tabiat şartları ayı, kurt, çakal, tilki, karaca, geyik, tavşan, domuz, keklik, yabani güvercin, akbaba, kartal, çaylak, bülbül ve çalıkuşu gibi hayvanların yaşamasına ve çoğalmasına imkan vermektedir. Aralık-Mayıs ayları boyunca Uludağ karla örtülüdür. 3.95 cm.’ye varan kar kalınlığı, kar kalitesi ile Uludağ kayak yapmaya son derece elverişli olup, Türkiye’nin en önemli kış sporları merkezidir.

YEDİGÖLLER
SITENAME | YEDİGÖLLER
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Batı Karadeniz Bölgesi’nin oldukça engebeli bir yöresinde bulunan milli parkta irili ufaklı göller, orman denizini andıran zengin bitki örtüsü, göllerde yaşayan alabalıklar ve bu değerlerin yarattığı rekreasyonel kullanım potansiyeli ana kaynak değerleri oluştururlar. Genellikle sahanın jeolojik yapısı serpantinlerden ve volkanik kayaçlardan oluşmuştur. Bölgedeki göller; yer hareketleri sonucu kayan kitlelerin vadilerin önlerini kapaması sonucu suların arkada birikmesi ile oluşmuş heyelan gölleridir. Bunlardan bazıları dip kaçakları ile birbirine bağlantılıdır. Milli parkta hakim bitki örtüsü kayın ağaçlarıdır. Ayrıca meşe, gürgen, kızılağaç, karaçam, sarıçam, göknar, karaağaç, ıhlamur ve porsuk gibi değişik tür ağaçlar da görülmektedir. Etkili koruma ile milli parkın içerisinde ve yakın çevresindeki sahalarda sayıları artan geyik, karaca, ayı, domuz, kurt, tilki ve sincap gibi yaban hayvanı türleri bulunmaktadır. Ülkemizde ilk kültür alabalığı üretme istasyonu 1969 yılında bu milli parkta kurulmuş olup, ülkemizde yayılmasında örnek teşkil etmiştir. Dolayısıyla rekreasyonel açıdan olta balıkçılığına kaynak olmuştur. Ayrıca kampçılık, günübirlik piknik, tracking gibi uğraşların yanında, fotoğrafçılık için de ziyaretçilerine zengin peyzaj güzellikleri sunar.

YOZGAT ÇAMLIĞI
SITENAME | YOZGAT ÇAMLIĞI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Milli park, İç Anadolu’da insan etkisi ile meydana gelen (antropojen) step içerisinde yer alan sayılı relikt (kalıntı) ormanlardan biridir. Ortalama yüksekliği 1350 m. olan sahadaki arazinin morfolojik özelliklerini tepeler , sırtar ve vadilerde parçalanmış dalgalı düzlükler meydana getirmektedir. Tabiatın iklim , toprak-su dengesinin değişmesi ile ortaya çıkan kısıtlamalara, tabii kaynakların bugün tükeneceğini unutmuş görünen insanların yanlış ve aşırı arazi kullanımlarının da eklenmesi, milli park ve çevresinde geniş alanları kaplayan ormanlardan yoksun bozkır peyzajlarını meydana getirmiştir. Eski çağların bakir ormanlarından günümüze bu karaçam korusu ulaşabilmiştir. Karaçam, meşe ve ardıç ağaç toplulukları milli parkın bitki örtüsünü meydana getirmektedir. Milli parkın tabii kaynak değerlerinin yanında, rekreasyon ihtiyacını karşılaması bakımından da büyük önemi bulunmaktadır.

YUMURTALIK LAGÜNÜ
SITENAME | YUMURTALIK LAGÜNÜ

İĞNEADA LONGOZ ORMANLARI
SITENAME | İĞNEADA LONGOZ ORMANLARI
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Longozlar, subasar ormanları,bataklıklar, tatlı su gölleri, kıyı kumulları.

KOP DAĞI MÜDAFAASI TMP
SITENAME | KOP DAĞI MÜDAFAASI TMP

SOĞUKSU
SITENAME | SOĞUKSU
KAYNAK_DEĞERLER_KORUNMUŞ_VARLIK | Gür ve yeşil ormanlık bölgelerine geçiş kuşağında yer alan Soğuksu MP, jeomorfolojik bir yapıya sahiptir. Jeolojik yapı ise, andezit, bazalt, tüf ve anglomera türü kayaçlardan oluşmaktadır.ormanlarının bulunduğu saha ise volkanik kayaçlardan oluşmuştur. Saha ülkemizin en büyük kuş türü olan kara akbabaya ev sahipliği yapmaktadır. Soğuksu Milli Parkı içinde en ilginç bölümlerden biri de Kuzcapınar Mevkiidir. Burada yerli bitki örtüsünün tarihi anıtı olan "Fosil Ağaç" bulunmakta olup, en belirgin örneğinin uzunluğu yaklaşık 250 cm. çapı ise 150 cm. civarındadır. 10 milyon yol önce bu bölgede hakim olan volkanizma sonucunda volkanik akıntıların altında kalan ağaçların zamanla silisleşerek taşa dönüşmesiyle oluşmuştur. Yörenin asıl kayaları tüf, aglomera, lav, kil taşı, marn olup, silisifiye seviyelerle birlikte tipik bir volkanosedimanter istif oluşturur. Miyosen devrinde meydana gelen volkanik faaliyetler sonucu oluşan ve üzerine örtülen volkanik küllerle bozulmadan günümüze kadar gelen fosil ormanlar bilim ve turizm açısından çok önemlidir.

MALAZGİRT MEYDAN MUHAREBESİ TMP
SITENAME | MALAZGİRT MEYDAN MUHAREBESİ TMP

İSTİKLAL YOLU TMP
SITENAME | İSTİKLAL YOLU TMP

HAKKARİ CİLO VE SAT DAĞLARI
SITENAME | HAKKARİ CİLO VE SAT DAĞLARI

TabiatiKorumaAlanlari

DİBEK
SITENAME | DİBEK
STATÜSÜ | TABİATI KORUMA ALANI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Anıt ağaç özelliğine sahip sedir meşçeresinden oluşan doğal özellikleri bozulmamış bir orman ekosistemidir.

ALACADAĞ
SITENAME | ALACADAĞ
STATÜSÜ | TABİATI KORUMA ALANI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Nadir orman ağacı türlerinin yer aldığı yirmiden fazla ağaç türüne sahip oluşu, bozulmamış doğal dokusu ve anıt ağaçların mevcudiyeti ile nadir bulunan ekosistemlerdendir.

KASNAK MEŞESİ
SITENAME | KASNAK MEŞESİ
STATÜSÜ | TABİATI KORUMA ALANI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Sahada florastik analiz yapılmış ve 218 bitki türü tespit edilmiştir. Saha flora yönünden çok zengin olup, dağ ve step bitkilerinin tamamına yakını bulunmaktadır. Bu özellikleri sebebi ile adeta bir arberatumdur. Sahaya adını veren ve ülkemizdeki en yaşlı,en geniş sahada yayılış gösteren Kasnak meşesi (Quercus vulcanica L.) nin yanında; saçlı-Makedonya-mazı meşeleri, sedir, karaçam, toros göknarı, katran-kokar-boylu ardıç türleri, akçaağaç, dişbudak türleri bulunmaktadır.

KARGI KÖYÜ SIĞLA ORMANI
SITENAME | KARGI KÖYÜ SIĞLA ORMANI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Tehlikeye maruz ve kaybolmaya yüz tutmuş sığla ağacının (Liquidambar orientalis) en elit ve izole yayılışını yaptığı eşsiz bir ekosistemdir.

KAZDAĞI GÖKNARI
SITENAME | KAZDAĞI GÖKNARI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Endemik ve nesli tükenmekte olan Kazdağı Göknarı’ nın (abies nordmanniana subsp. equi-trojani) yaşam alanıdır. Saha bu türün optimum yaşam alanını oluşturmaktadır. Kazdağı Göknarı, Karaçam, Doğu Kayını sahada bulunan başlıca ağaç türü; Geyik, karaca, domuz, ayı, kurt, çakal sahada yaşayan başlıca hayvan türleridir.

KASATURA KÖRFEZİ
SITENAME | KASATURA KÖRFEZİ
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Kasatura Körfezinin bulunduğu Eu-Euxine alt kuşağı, Karadeniz kıyı kesimini kapsamaktadır. Bu karaçam meşceresi ekolojik bir tip ve kalıntı ormanı olarak nitelendirilmiştir. Zira bahsedilen ormanların Tersiyer sonlarından kalma olduğu saptanmıştır. Trakya' nın tek doğal karaçam ormanı özelliği taşımaktadır. Saha sadece orman ekosistemi değil, kumul olarak da tartışmasız Türkiye'nin Batı Karadeniz sahillerindeki zengin ve olağanüstü botanik öneme sahip kumul sistemleri arasında bulunmaktadır.

BEYKOZ GÖKNARLIK
SITENAME | BEYKOZ GÖKNARLIK
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Tokatköy Validesu mevkiinde bulunan Göknarlık Tabiat Koruma Alanı İstanbul ve çevresinin tek doğal göknarlığıdır. Bu alanda bulunan Göknarlar endemik bir ağaç türü olan Kazdağı Göknarıdır. İğne yaprakları parlak ve 3 cm kadar uzunluktadır. 15-20 cm uzunluğunda, 4-5cm çapında, bol reçineli ve dik duran kozalaklara sahiptir. Pek bilinmeyen bu göknarlık tehdit altında bulunan ve nadir bir ekosistemdir. Çevresinde gerçekleşebilecek tahribata karşı önlemler alınıp düzenlemeler yapılması gerekmektedir. Alanda ayrıca fındık, ateş dikeni, süpürge çalısı, karayemiş gibi bitkiler bulunmaktadır. Göknarlıkta; kızılgerdan, ispinoz, büyük baştankara, florya, karabaşlı iskete, karatavuk, arıkuşu, ibibik gibi kuşlar bulunmaktadır. Alanda kuşlardan başka kirpi, yaban domuzu, çakal, tilki, sincap gibi türleri gözlemlemek mümkündür.

KAVAKLI
SITENAME | KAVAKLI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Saha, çok çeşitli ağaç türlerinin yanısıra Porsuk, Fındık ve Dişbudak gibi bazı ağaçların olağanüstü çap ve boya ulaşan örneklerini ihtiva etmekte oluşu ve zengin bir yaban hayatı potansiyeli bulunuşu ile eşsiz bir ekosistem özelliği göstermekte, bu ekosistem içerinde tipik, nadir ve tehlikeye maruz birçok bitki ve hayvan türü barındırmaktadır.

ÇİTDERE
SITENAME | ÇİTDERE
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Saha, çok sayıda orman ağacı türünün yanı sıra, dünyada eşine ender rastlanan boy ve çaptaki Istranca Meşesi (Quercus hartwissiana) nin yer aldığı nadir bir orman ekosistemi olup bu ekosistem dahilinde nadir, nesli tehlikeye düşmüş ve düşebilir nitelikte pek çok bitki ve hayvan türüne barınak teşkil etmektedir.

KARTAL GÖLÜ
SITENAME | KARTAL GÖLÜ
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Sandras Dağı zirvelerinden biri olan Ulugöl Tepe (2261 m.) Mevkii'nden itibaren kuzey doğuya doğru 1.5 km boyunda, 500 - 700 metre eninde ve 2200 metreden başlayarak inen bir buzul vadisi uzanmaktadır. "Kartal Gölü Buzul Vadisi" adıyla anılan bu vadi belirgin buzul aşındırma ve biriktirme şekillerini bünyesinde bulundurmaktadır. Buzul Vadisi boyunca profilin yukarı kısmında 3 tarafı dik yamaçlarla çevrili yarımay şeklindeki çanakla başlamakta ve eğim boyunca basamaklı bir iniş göstermektedir. Sahada karaçamın saf meşcereler oluşturması, aralarında anıt ağaç niteliği gösteren yaşlı ve boylu fertlerin bulunmasıyla (yaş ortalaması 250 - 700 civarında) nadir orman ekosistemi özelliği göstermektedir.

DOMANİÇ-KAŞALIÇ
SITENAME | DOMANİÇ-KAŞALIÇ
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Alan, İç Ege Bölgesi'nde çevresi step ekosistemi ile kuşatılmış, büyük ölçüde Karadeniz orman ekosisteminin özelliklerini yansıtan bir doğa parçasıdır. Kayın-karaçam ormanları, optimum yayılış alanlarının doğal özellikleri bozulmamış bir örneğini oluşturur. Zengin bir alt flora ve yaban hayatı potansiyeline sahip olan alanda; kayın ve karaçam hakimdir. Ayrıca meşe ve titrek kavak da bulunmaktadır. Diğer türler ise; ahlat, armut, eğrelti sarmaşığı, sırım bağ, böğürtlen, öksürük otu, ısırgan, çiğdem, ayı üzümü, yüksük otu, papaz külahı, yabani çilek, noel gülü sayılabilir. Başlıca hayvan türleri olarak; Domaniç ormanlarında sık rastlanan ayı, yaban domuzu, geyik, tilki, tavşan, porsuk ve kirpi bulunmaktadır.

DANDİNDERE
SITENAME | DANDİNDERE
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Alanda doğal olarak yetişmiş Toros Sediri bulunmaktadır. Genel olarak yurdumuzun güney ve güneybatısında yayılış gösteren Toros Sedirinin (Cedruslibani) iç batı Anadolu’da stepe geçiş zonunun en kuzey iç sınırında tespit olunması ve bu yörede izole olmuş son yaşam birliğini oluşturması sebebi ile tescil edilmiştir. Toros sedirinin yanında endemik olarak boylu ardıç, kokar ardıç, katran ardıcı, saçlı meşe, birçok ağaccık ve çalı türleri de bulunmaktadır. Ayrıca sahada bir çok yaban hayvanı türlerine de rastlanmaktadır.

VAKIF ÇAMLIĞI
SITENAME | VAKIF ÇAMLIĞI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Vakıf çamlığı, eşsiz ve nesli tükenmeye maruz bir karaçam varyetesi olan ehrami karaçamın dünya üzerindeki tek doğal yayılış alanını oluşturur. Yine yalnız yurdumuzda bulunan bir karaçam varyetesi olan ebe çamının varlığı, karaçam ve iki varyetesinin bir arada görülebileceği eşsiz bir ekosistem oluşu alanın özellikleridir. Sahada adı geçen çamların dışında ardıç, saçlı meşe, titrek kavak, söğüt, ıhlamur bulunmaktadır. Tilki, porsuk, domuz, tavşan, keklik ve bıldırcın alanda bulunan başlıca hayvan türleridir.

ÖRÜMCEK ORMANI
SITENAME | ÖRÜMCEK ORMANI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Dğal yaşlı ladin, göknar, kayın karışık ormanlarını ihtiva eden eşsiz bir orman ekosistemidir. İçerisindedördü ladin dördü de göknar olmak üzere tescillenmiş 8 adet anıt ağaç bulunmaktadır.

CAMİLİ EFELER
SITENAME | CAMİLİ EFELER
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | <Null>

CAMİLİ GORGİT
SITENAME | CAMİLİ GORGİT
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | <Null>

KÖRÇOBAN
SITENAME | KÖRÇOBAN
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Sahada, Toros Göknarı ( Abies cilicica), Lübnan Sediri (Cedrus libani) ve karaçam (Pinus nigra ssp.pallasiana) türlerinin yer yer saf, yer yer karışık meşcereler oluşturması, aralarında anıt ağaç niteliği gösteren yaşlı ve boylu fertlerin bulunmasıyla nadir orman ekosistemi özelliği göstermektedir.

TEKKOZ-KENGERLİDÜZ
SITENAME | TEKKOZ-KENGERLİDÜZ
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Doğu kayınının (Fagus orientalis) kuzeyindeki yayılışı dışında izole bir yayılış alanı ve Akdeniz Bölgesi orman mıntıkası için farklı özellikte bir ekosistem kaynak değerini oluşturur. Sahada kayın (Fagus orientalis), meşe (Querreu cerris), göknar (Abies cilicica), gürgen (Carpinus orientalis) kayacık (Ostrya), dişbudak (Fraxinus ornus), kayın (Fagus orientalis), karaçam (Pinus nigra), Akçaağaç (Acer plata noides) bulunmaktadır. Başlıca hayvan türleri ise; yaban keçisi (Capra aegagrus), karaca (Capreolus), ayı (Ursus arctos), sırtlan (Hyaena Hyaena), yaban kedisi (Felis silvestris), kuyruksüren (Herpestos ichneumon), kurt (Canislupus), çakal (Canis aureus), tilki (Vulpes vulpes) gelincik (Mustra nivalis) dir.

AKGÖL EREĞLİ SAZLIĞI
SITENAME | AKGÖL EREĞLİ SAZLIĞI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Tabiatı koruma alanı sınırları içerisinde sulak alan (makrofitik), ruderal ve segetal, halofitik (tuzcul) ve step vejetasyonları bulunmaktadır. Ereğli sazlıkları sulak alan alt havzası’nda 84 familyaya ait 382 tür ve tür altı takson tespit edilmiştir. Alanda 37 adet endemik bitki türü tespit edilmiş olup, alanda endemizm oranı % 10’dur. Endemik bitkilerin tamamı ıucn kategorilerine göre sınıflandırılmış olup 28 adet lr(ıc), 4 adet lr (cd), 3 adet lr(nt) ve 2 adet vu kategorisine giren endemik bitki türü bulunmaktadır. Ayrıca 1 tür endemik olmayıp ıucn kategorisi bakımından vu kategorisinde yer almaktadır. Saha ikiyaşamlı, memeli, kuş ve sürüngen faunası bakımından oldukça zengindir.

SEYFE GÖLÜ
SITENAME | SEYFE GÖLÜ
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Göl çevresinde halofitik vejetasyon, step vejetasyonu ve çayır vejetasyonu olmak üzere baskın üç vejetasyon tipi bulunmaktadır. 65 familyaya ait 237 cins, 385 tür, 3 alt tür ve 2 varyete tespit edilmiştir. Tespit edilen bitkilerin fitocoğrafik bölgelere dağılımı; Iran-Turan 104, Avrupa-Sibirya 30 ve Akdeniz 13 şeklindedir. 157 tür birden fazla fitocoğrafik bölgeye ait ya da fitocoğrafik bölgesi bilinmeyenler grubundadır. 82 tür ise kozmopolit olarak bilinen türdür. Sulak alan çevresinde 52 endemik bitki türü tespit edilmiştir. Ayrıca sahada 2 amfibi, 8 sürüngen, 231 kuş ve 11 memeli türü yaşamaktadır.

KÖKEZ
SITENAME | KÖKEZ
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Çok yaşlı ve boylu Uludağ göknarı, kayından meydana gelen nadir ve bakir bir orman ekosistemi özelliğine sahip bulunmaktadır. Uludağ göknarı, kayın ve gürgen başlıca ağaç türlerini oluşturur. Ayrıca, yabani kiraz, çilek ve fındık gibi türlerde bulunmaktadır. Geyik, karaca, domuz, ayı, kurt, tilki, tavşan sahada bulunan hayvan türleridir.

KALE-BOLU FINDIĞI
SITENAME | KALE-BOLU FINDIĞI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Nesli tehlikeye düşmüş ve yalnız ülkemizde tabii yayılış gösteren Bolu Fındığı (Corylus Colorna) nm çok büyük boy ve çapa sahip örneklerini ihtiva eden eşsiz bir ekosistem oluşu nedeniyle bu alan Kale Bolu Fındığı Tabiatı Koruma Alanı olarak ilan edilmiştir. Bolu Kale Fındığı Tabiatı Koruma Alanı, tamamen doğal bir habitat özelliği sergilemekte ve bütüncül yapısını sağlıklı biçimde muhafaza etmektedir. Bu yapı içerisinde baskın olan doğal kayın- göknar ormanı; ağırlıklı olarak Fagus orientalis (Doğu Kayını) ve Abies nordmanniana subsp. equi-trojani (Kazdağı Göknarı) bireylerinden oluşmaktadır. Ayrıca ülkemizde dar bir yayılış alanına sahip Corylus colurna (Türk Fındığı, Bolu Fındığı) türünün çok yaşlı bireyleri alan içerisinde bulunduğundan özel ve hassas bir ekosistemdir ve korunması gerekmektedir.

AKDOĞAN VE RÜZGARLAR EBEÇAMI
SITENAME | AKDOĞAN VE RÜZGARLAR EBEÇAMI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Dünya üzerinde sadece bu bölgede tabii yayılış gösteren nadir (endemik) ve tehlikeye maruz bir ağaç türü olan Ebe Çamı (Pinus nigra ssp. pallasiana var. şeneriana) meşceresini ihtiva etmesi sebebi ile tabiatı koruma alanı ilan edilmiştir. Akdoğan ve Rüzgarlar Ebe Çamı Tabiatı Koruma Alanı tamamen doğal bir habitat özelliği sergilemekte ve bütüncül yapısını sağlıklı biçimde muhafaza etmektedir. Bu yapı içerisinde yer alan orman ekosistemi endemik Ebe Çamı'nı bünyesinde barındırmasından dolayı özel bir ekosistemdir. Bu takson IUCN tehlike sınıflarına göre VU (Vulnerable-zarar görebilir) kategorisindedir. Bununla birlikte Crataegus tanacetifolia (LC), Crataegus x bornmuelleri (EN), Trifolium elongatum (LC), Epipactis helleborine subsp. bithynica (Robatsch) Kreutz (LC) gibi endemik taksonları da içermektedir. Bu nedenle hassas bir ekosistemdir ve korunması gerekmektedir.

ÇAMBURNU
SITENAME | ÇAMBURNU
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Sarıçam türünün (Pinus sylverstris) deniz seviyesinde doğal yayılış gösterdiği ülkemizdeki iki noktadan biridir. Bu konuda ülkemizdeki diğer örnek te Trabzon Sürmene ilçesinde bulunan Çamburnu Tabiat Parkı' dır. Sarıçamın deniz seviyesinde bulunması çok nadir rastlanan doğal bir olay olduğu için saha tabiatı koruma alanı ilan edilmiştir.

ÇIĞLIKARA
SITENAME | ÇIĞLIKARA
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Önemli bir orman ağacı olan Sedir' in optimum yayılış alanıdır. Alanda aralarında endemik türlerin de bulunduğu 400'e yakın bitki türü vardır. Çığlıkara Tabiatı Koruma Alanı içerisinde 4 adet anıt ağaç (Koca Katran Tabiat Anıtı, Karamık Köyü Sediri Tabiat Anıtı, Aslan Ardıç Tabiat Anıtı, Koç Sedir Tabiat Anıtı) bulunmakta, diğer 2 adet anıt ağaç (Şah Ardıç Tabiat Anıtı, Koca Sedir Tabiat Anıtı) Sedir Araştırma Ormanı içerisinde kalmaktadır. Çığlıkara Tabiatı Koruma Alanı endemik bir tür olan Anadolu Engereği yılanının (Viperia Anatolica) yaşam alanı ve Vaşak (lynx lynx) türünün dünyada 100 Km2 ye düşen vaşak birey sayısı bakımından en yoğun görüldüğü bir alandır.

SARIKUM
SITENAME | SARIKUM
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Deniz seviyesinde olan Sarıkum Tabiatı Koruma Alanı, göl, ormanlar, yalancı maki toplulukları, kıyı kumulları, deniz kıyısı kayalıkları, sulak çayırlar ve ağaçlandırma sahalarından oluşmaktadır. Alana ismin veren Sarıkum Gölü tektonik hareketler sonucu oluşmuş çukur alanlar üzerinde yer alır. Göl eski bir körfez ve bu körfeze akan derelerin önünün, karayel rüzgarlarının hareketlendirdiği kıyı kumullarınca kapatılması sonucu oluşmuş bir lagün gölüdür. Halen 25-30 metrelik bir boğazla denize bağlantısı vardır. Alan birçok nadir bitki türünün yaşam alanıdır. 97 familya, 328 cins, 522 tür ve 6 takson tespit edilmiştir. Bunların 14 tanesi endemiktir. Endemiklerin içinde yer aldığı 26 tür ise Dünya Doğayı Koruma Birliği’nin (IUCN) kriterlerine göre korumada öncelikli tehdit altındaki türlerdendir. Sahada 233 adet kuş türü tespit edilmiştir. Bunların dışında diğer hayvan çeşitleri yönünden de oldukça zengindir. Alanda çok sayıda sürüngen, böcek ve kelebek çeşidi ile yaban domuzu, çakal, tilki, sansar, sincap, karaca bulunmaktadır.

DEMIRCİÖNÜ
SITENAME | DEMIRCİÖNÜ
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Alanda Kayın, Gürgen, Kestane, Meşe türlerinin yer yer saf, yer yer karışık mesçereler oluşturması optimum yayılış alanlarından doğal özellikleri bozulmamış bir örneğini teşkil etmesinin yanı sıra zengin bir alt flora ve fauna potansiyeline sahip bir orman ekosistemi özelliği göstermektedir.

SIRTLANDAĞI HALEPÇAMI
SITENAME | SIRTLANDAĞI HALEPÇAMI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Halep çamı,(Pinus halepensis Mill.), ülkemizde doğal olarak yetişen beş çam türünden biridir. Çam türleri içerisinde en az alana sahip olanı, Halep çamıdır. Ülkemizde 2900 ha saf Halep çamı meşçeresi bulunmaktadır. Sınırlı alanlarda doğal yayılışı bulunan Halep çamı, IUCN (Dünya Koruma Birliği) tehlike kategorilerine göre VU (Zarar Görebilir) tehlike kategorisinde bulunmaktadır. Tabiatı koruma alanı Halep Çamı, başta olmak üzere kızılçam, sakız ağacı, pırnal meşesi, yabani zeytin, akçakesme, defne, laden, dağ çileği, ardıç gibi türlerin oluşturduğu bitki örtüsüne sahiptir. Ayrıca memelilerden; tilki, çakal, yaban domuzu tavşan, kirpi kuşlardan keklik, benekli su tavuğu, karatavuk sahada bulunmaktadır.

HACIOSMAN ORMANI
SITENAME | HACIOSMAN ORMANI
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Sahada 94 familya, 227 cins ve bu cinslere ait 271 damarlı bitki takson tespit edilmiştir. Alanda sazlık-bataklık, geçici subasar ormanı, orman ve dere ekosistemleri bir arada bulunmaktadır. Bu nedenle alan küçük olmasına rağmen farklı habitat ve ekosistem tiplerini içerdiğinden zengin bir biyolojik çeşitliliğe sahiptir. Alan, hem Avrupa’da da nadir bulunan kalıntı alüvyal su basar ormanlardan biri olması hem de içerdiği ekosistem tipleri ve biyolojik çeşitlilik unsurları nedeniyle, nadirlik ve tipiklik bakımından oldukça önem arz etmektedir.

ÇAKIROLUK
SITENAME | ÇAKIROLUK
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | <Null>

İTECİK LALESİ
SITENAME | İTECİK LALESİ
KAYNAK_DEĞER_KORUNMUŞ_VARLIK | Saha sadece İtecik Tepesi’nde yetişen bir şakayık türü olan "Paeonia Peregrina" nın yaşam alanıdır.

Yaban Hayatı Geliştirme Sahası

HATAY DAĞ CEYLANI
SITENAME | HATAY DAĞ CEYLANI
STATÜSÜ | YABAN HAYATI GELİŞTİRME SAHASI
KAYNAK_DEĞER | Hayat Dağ Ceylanı

İSTANBUL ÇATALCA ÇİLİNGOZ
SITENAME | İSTANBUL ÇATALCA ÇİLİNGOZ
STATÜSÜ | YABAN HAYATI GELİŞTİRME SAHASI
KAYNAK_DEĞER | Geyik

ARTVİN YUSUFELİ ÇORUH VADİSİ
SITENAME | ARTVİN YUSUFELİ ÇORUH VADİSİ
STATÜSÜ | YABAN HAYATI GELİŞTİRME SAHASI
KAYNAK_DEĞER | Yaban Keçisi_Ur Keklik_ Vaşak

GÜMÜŞHANE ŞİRAN KULUCA
SITENAME | GÜMÜŞHANE ŞİRAN KULUCA
ALANI | 5.23
KAYNAK_DEĞER | Yaban Keçisi

RİZE ÇAMLIHEMŞİN KAÇKAR
SITENAME | RİZE ÇAMLIHEMŞİN KAÇKAR
ALANI | 4.274
KAYNAK_DEĞER | Çengel Boynuzlu Dağ Keçisi_Ayı

KARABÜK SIRÇALI KANYONU
SITENAME | KARABÜK SIRÇALI KANYONU
KAYNAK_DEĞER | Karaca

KARABÜK YENİCE
SITENAME | KARABÜK YENİCE
KAYNAK_DEĞER | Geyik_Karaca

KASTAMONU ILGAZDAĞI
SITENAME | KASTAMONU ILGAZDAĞI
ALANI | 17.07
KAYNAK_DEĞER | Geyik

ANTALYA CEVİZLİ GİDENGELMEZ DAĞI
SITENAME | ANTALYA CEVİZLİ GİDENGELMEZ DAĞI
KAYNAK_DEĞER | Yaban Keçisi

ANTALYA KAŞ KIBRIS ÇAYI
SITENAME | ANTALYA KAŞ KIBRIS ÇAYI
KAYNAK_DEĞER | Yaban Keçisi

ANTALYA SARIKAYA
SITENAME | ANTALYA SARIKAYA

BURDUR - BURDUR GÖLÜ
SITENAME | BURDUR - BURDUR GÖLÜ
KAYNAK_DEĞER | Su Kuşları

BURDUR KARAKAŞ GÖLÜ
SITENAME | BURDUR KARAKAŞ GÖLÜ
KAYNAK_DEĞER | Su Kuşları

KOCAELİ KANDIRA SEYREK
SITENAME | KOCAELİ KANDIRA SEYREK
KAYNAK_DEĞER | Karaca

SAKARYA KAYNARCA ACARLAR GÖLÜ
SITENAME | SAKARYA KAYNARCA ACARLAR GÖLÜ
KAYNAK_DEĞER | Su Kuşları

BARTIN ULUS SÖKÜ
SITENAME | BARTIN ULUS SÖKÜ
KAYNAK_DEĞER | Geyik_Karaca

KASTAMONU TAŞKÖPRÜ ELEKDAĞ
SITENAME | KASTAMONU TAŞKÖPRÜ ELEKDAĞ
KAYNAK_DEĞER | Geyik

KASTAMONU TOSYA GAVURDAĞI
SITENAME | KASTAMONU TOSYA GAVURDAĞI

İZMİR SELÇUK GEBEKİRSE GÖLÜ
SITENAME | İZMİR SELÇUK GEBEKİRSE GÖLÜ

İZMİR BAYINDIR OVACIK
SITENAME | İZMİR BAYINDIR OVACIK
KAYNAK_DEĞER | Karaca

MUĞLA YILANLI ÇAKMAK
SITENAME | MUĞLA YILANLI ÇAKMAK

AFYON DİNAR KARAKUYU GÖLÜ
SITENAME | AFYON DİNAR KARAKUYU GÖLÜ

BALIKESİR KÜTAHYA AKDAĞ
SITENAME | BALIKESİR KÜTAHYA AKDAĞ

DENİZLİ ÇARDAK BEYLERLİ GÖLÜ
SITENAME | DENİZLİ ÇARDAK BEYLERLİ GÖLÜ

ESKİŞEHİR MİHALLIÇIK ÇATACIK
SITENAME | ESKİŞEHİR MİHALLIÇIK ÇATACIK

ESKİŞEHİR SİVRİHİSAR BALIKDAMI
SITENAME | ESKİŞEHİR SİVRİHİSAR BALIKDAMI

KÜTAHYA TAVŞANLI ÇATAK
SITENAME | KÜTAHYA TAVŞANLI ÇATAK

KÜTAHYA MERKEZ TÜRKMENBABA
SITENAME | KÜTAHYA MERKEZ TÜRKMENBABA

KÜTAHYA MERKEZ ALTINTAŞ
SITENAME | KÜTAHYA MERKEZ ALTINTAŞ
KAYNAK_DEĞER | Toy

ERZURUM OLTU
SITENAME | ERZURUM OLTU
KAYNAK_DEĞER | Yaban Keçisi_ Keklik_ Vaşak

BİTLİS - ADİLCEVAZ SÜPHANDAĞI
SITENAME | BİTLİS - ADİLCEVAZ SÜPHANDAĞI
KAYNAK_DEĞER | Çengel Boynuzlu Dağ Keçisi _ Yaban Keçisi

ERZURUM ÇAT
SITENAME | ERZURUM ÇAT
KAYNAK_DEĞER | Çengel Boynuzlu Dağ Keçisi

KARS KUYUCUK GÖLÜ
SITENAME | KARS KUYUCUK GÖLÜ

KARS SARIKAMIŞ KAĞIZMAN
SITENAME | KARS SARIKAMIŞ KAĞIZMAN

ŞANLIURFA MERKEZ KIZILKUYU
SITENAME | ŞANLIURFA MERKEZ KIZILKUYU
KAYNAK_DEĞER | Ceylan

ADANA KAHRAMANMARAŞ HANÇERDERESİ
SITENAME | ADANA KAHRAMANMARAŞ HANÇERDERESİ

GAZİANTEP TAHTAKÖPRÜ BARAJ GÖLÜ
SITENAME | GAZİANTEP TAHTAKÖPRÜ BARAJ GÖLÜ

ŞANLIURFA BİRECİK FIRAT
SITENAME | ŞANLIURFA BİRECİK FIRAT
KAYNAK_DEĞER | Kelaynak

ADANA AKYATAN GÖLÜ
SITENAME | ADANA AKYATAN GÖLÜ

ADANA SEYHAN BARAJ GÖLÜ
SITENAME | ADANA SEYHAN BARAJ GÖLÜ

ADANA TUZLA GÖLÜ
SITENAME | ADANA TUZLA GÖLÜ

HATAY ALTINÖZÜ
SITENAME | HATAY ALTINÖZÜ
KAYNAK_DEĞER | Sırtlan

MERSİN MUT KESTEL DAĞI
SITENAME | MERSİN MUT KESTEL DAĞI

MERSİN HİSARDAĞ VE GEDİKDAĞI
SITENAME | MERSİN HİSARDAĞ VE GEDİKDAĞI

MERSİN TARSUS HOPUR TOPAŞIR
SITENAME | MERSİN TARSUS HOPUR TOPAŞIR

KONYA BOZDAĞ
SITENAME | KONYA BOZDAĞ
KAYNAK_DEĞER | Yaban Koyunu

ANKARA NALLIHAN DAVUTOĞLAN
SITENAME | ANKARA NALLIHAN DAVUTOĞLAN

BOLU ABANT
SITENAME | BOLU ABANT

DÜZCE GÖLYAKA EFTENİ GÖLÜ
SITENAME | DÜZCE GÖLYAKA EFTENİ GÖLÜ

ÇORUM KARGI KÖSDAĞ
SITENAME | ÇORUM KARGI KÖSDAĞ

SAMSUN BAFRA KIZILIRMAK DELTASI
SITENAME | SAMSUN BAFRA KIZILIRMAK DELTASI

SAMSUN TERME GÖLARDI SİMENLİK GÖLÜ
SITENAME | SAMSUN TERME GÖLARDI SİMENLİK GÖLÜ
KAYNAK_DEĞER | Sülün

TOKAT KAZ GÖLÜ
SITENAME | TOKAT KAZ GÖLÜ

AFYON SANDIKLI AKDAĞ
SITENAME | AFYON SANDIKLI AKDAĞ

ANTALYA AKSEKİ İBRADI ÜZÜMDERE
SITENAME | ANTALYA AKSEKİ İBRADI ÜZÜMDERE

ANTALYA ALANYA DİMÇAYI
SITENAME | ANTALYA ALANYA DİMÇAYI

ANTALYA DÜZLERÇAMI
SITENAME | ANTALYA DÜZLERÇAMI
KAYNAK_DEĞER | Alageyik_Yaban Keçisi

ANTALYA SİVRİDAĞ
SITENAME | ANTALYA SİVRİDAĞ

ANKARA BEYPAZARI KAPAKLI
SITENAME | ANKARA BEYPAZARI KAPAKLI

KAYSERİ YAHYALI ALADAĞLAR
SITENAME | KAYSERİ YAHYALI ALADAĞLAR

MERSİN ÇAMLIYAYLA CEHENNEM DERESİ
SITENAME | MERSİN ÇAMLIYAYLA CEHENNEM DERESİ

ANKARA KARA AKBABA
SITENAME | ANKARA KARA AKBABA
KAYNAK_DEĞER | Kara Akbaba

ANKARA NALLIHAN SAÇAK
SITENAME | ANKARA NALLIHAN SAÇAK

ARDAHAN POSOF
SITENAME | ARDAHAN POSOF
KAYNAK_DEĞER | Dağ Horozu

BİNGÖL KIĞI ŞEYTANDAĞLARI
SITENAME | BİNGÖL KIĞI ŞEYTANDAĞLARI
KAYNAK_DEĞER | Çengel Boynuzlu Dağ Keçisi _ Yaban Keçisi

BOLU YEDİGÖLLER
SITENAME | BOLU YEDİGÖLLER
KAYNAK_DEĞER | Geyik_Karaca

ERZURUM İSPİR VERÇENİK DAĞI
SITENAME | ERZURUM İSPİR VERÇENİK DAĞI
KAYNAK_DEĞER | Çengel Boynuzlu Dağ Keçisi _ Yaban Keçisi

İSTANBUL SARIYER FENERYOLU
SITENAME | İSTANBUL SARIYER FENERYOLU

KASTAMONU AZDAVAY KARTDAĞ
SITENAME | KASTAMONU AZDAVAY KARTDAĞ

MERSİN TARSUS KADINCIK VADİSİ
SITENAME | MERSİN TARSUS KADINCIK VADİSİ

MUĞLA KÖYCEĞİZ
SITENAME | MUĞLA KÖYCEĞİZ

NİĞDE ÇAMARDI DEMİRKAZIK
SITENAME | NİĞDE ÇAMARDI DEMİRKAZIK

OSMANİYE ZORKUN YAYLASI
SITENAME | OSMANİYE ZORKUN YAYLASI

ANTALYA GÜNDOĞMUŞ
SITENAME | ANTALYA GÜNDOĞMUŞ

BOLU GÖYNÜK KAPIORMANI
SITENAME | BOLU GÖYNÜK KAPIORMANI

SİNOP BOZBURUN
SITENAME | SİNOP BOZBURUN

HATAY İSKENDERUN ARSUZ
SITENAME | HATAY İSKENDERUN ARSUZ
KAYNAK_DEĞER | Yaban Keçisi_Karaca

ADANA POZANTI KARANFİLDAĞ
SITENAME | ADANA POZANTI KARANFİLDAĞ

BURSA KARACABEY KARADAĞI - OVAKORUSU
SITENAME | BURSA KARACABEY KARADAĞI - OVAKORUSU
KAYNAK_DEĞER | Sülün

DENİZLİ ÇİVRİL AKDAĞ
SITENAME | DENİZLİ ÇİVRİL AKDAĞ

ANKARA NALLIHAN EMREMSULTAN
SITENAME | ANKARA NALLIHAN EMREMSULTAN
KAYNAK_DEĞER | Yaban Koyunu_Keklik_Tavşan

ZONGULDAK YEŞİLÖZ
SITENAME | ZONGULDAK YEŞİLÖZ

MUĞLA BÖRDÜBET
SITENAME | MUĞLA BÖRDÜBET
KAYNAK_DEĞER | Boz Ayı, Yaban Keçisi

ŞANLIURFA BİRECİK BOZKIRLARI
SITENAME | ŞANLIURFA BİRECİK BOZKIRLARI
KAYNAK_DEĞER | Çizgili Sırtlan, Çöl Varanı

TabiatAniti

ACIKİSE_ARDIÇ_AĞACI_TA
SITENAME | ACIKİSE_ARDIÇ_AĞACI_TA
STATÜSÜ | TABİAT ANITI

ACIKİSE_DOĞU_ÇINARI_TA
SITENAME | ACIKİSE_DOĞU_ÇINARI_TA
STATÜSÜ | TABİAT ANITI

ALANIN ARDICI TA
SITENAME | ALANIN ARDICI TA
STATÜSÜ | TABİAT ANITI

ALTIKARDEŞLER TA
SITENAME | ALTIKARDEŞLER TA

ALİ AĞANIN KAVAĞI TA
SITENAME | ALİ AĞANIN KAVAĞI TA

ANA_ARDIÇ_TA
SITENAME | ANA_ARDIÇ_TA

ANADOLU KESTANESİ TA
SITENAME | ANADOLU KESTANESİ TA

ARAÇ TÜRBE ÇAMI TA
SITENAME | ARAÇ TÜRBE ÇAMI TA

ASARLIK_TEPELER_TA
SITENAME | ASARLIK_TEPELER_TA

ASLAN ARDICI TA
SITENAME | ASLAN ARDICI TA

AĞILI ARDIÇ TA
SITENAME | AĞILI ARDIÇ TA

BALLIK KÖYÜ SEDIRI TA
SITENAME | BALLIK KÖYÜ SEDIRI TA

BARLA SEDİR AĞACI TA
SITENAME | BARLA SEDİR AĞACI TA

BAYIR SERVİ AĞACI TA
SITENAME | BAYIR SERVİ AĞACI TA

BAYIR ÇINARI TA
SITENAME | BAYIR ÇINARI TA

BAZALT_KAYALIKLARI_TA
SITENAME | BAZALT_KAYALIKLARI_TA

BELDEĞİRMEN KÖYÜ ÇINARI TA
SITENAME | BELDEĞİRMEN KÖYÜ ÇINARI TA

BIĞBIĞ ORMAN SARMAŞIĞI TA
SITENAME | BIĞBIĞ ORMAN SARMAŞIĞI TA

BİTEZ YALISI ZEYTİN AĞACI TA
SITENAME | BİTEZ YALISI ZEYTİN AĞACI TA

DEDE MENENGİCİ TA
SITENAME | DEDE MENENGİCİ TA

DEDEARDIÇ TA
SITENAME | DEDEARDIÇ TA

DEREBUCAK-ÇAMLIK_TA
SITENAME | DEREBUCAK-ÇAMLIK_TA

DOKUZKARDEŞLER TA
SITENAME | DOKUZKARDEŞLER TA

DOĞANLI ÇINARI TA
SITENAME | DOĞANLI ÇINARI TA

DOĞANÇAY_ŞELALESİ_TA
SITENAME | DOĞANÇAY_ŞELALESİ_TA

DİBEK SEDİR AĞACI TA
SITENAME | DİBEK SEDİR AĞACI TA

ERENLER ÇAMI TA
SITENAME | ERENLER ÇAMI TA

ESKİPAZAR TÜRBE ÇAMI TA
SITENAME | ESKİPAZAR TÜRBE ÇAMI TA

EVCİLER SEDİR AGACI TA
SITENAME | EVCİLER SEDİR AGACI TA

FOSİL ARDIÇ TA
SITENAME | FOSİL ARDIÇ TA

GEDELMA ÇINARI TA
SITENAME | GEDELMA ÇINARI TA

GEYİKALANI_TA
SITENAME | GEYİKALANI_TA

GUMELİ_TA
SITENAME | GUMELİ_TA

GÖRKEMLİ MEŞE TA
SITENAME | GÖRKEMLİ MEŞE TA

GÜZELCEHİSAR BAZALT SÜTUNLARI TA
SITENAME | GÜZELCEHİSAR BAZALT SÜTUNLARI TA

GİLİNDERE MAĞARASI_TA
SITENAME | GİLİNDERE MAĞARASI_TA

HARMANKAYA ŞELALELERİ TA
SITENAME | HARMANKAYA ŞELALELERİ TA

HASSA LAV TÜPÜ MAĞARALARI TA
SITENAME | HASSA LAV TÜPÜ MAĞARALARI TA

KABAARDIÇ TA
SITENAME | KABAARDIÇ TA

KADINLAR KUYUSU KOCA MENENGİCİ TA
SITENAME | KADINLAR KUYUSU KOCA MENENGİCİ TA

KAMİLET DOĞU KAYINI TA
SITENAME | KAMİLET DOĞU KAYINI TA

KANDİLDERE ARDIÇ AĞACI TA
SITENAME | KANDİLDERE ARDIÇ AĞACI TA

KAPIDERESİ TOROS SEDİRİ 2 TA
SITENAME | KAPIDERESİ TOROS SEDİRİ 2 TA

KAPIDERESİ TOROS SEDİRİ 3 TA
SITENAME | KAPIDERESİ TOROS SEDİRİ 3 TA

KARAGEYİKLİ TÜRK FINDIĞI TA
SITENAME | KARAGEYİKLİ TÜRK FINDIĞI TA

KARAGÖL YAYLASI SARIÇAMI TA
SITENAME | KARAGÖL YAYLASI SARIÇAMI TA

KARAMIK KÖYÜ SEDİRİ TA
SITENAME | KARAMIK KÖYÜ SEDİRİ TA

KAYADİBİ PORSUK AĞACI TA
SITENAME | KAYADİBİ PORSUK AĞACI TA

KAYI ARDICI TA
SITENAME | KAYI ARDICI TA

KEPEZ SAÇLI MEŞESİ TA
SITENAME | KEPEZ SAÇLI MEŞESİ TA

KERAMET DUTU_TA
SITENAME | KERAMET DUTU_TA

KIRINTI KÖYÜ DOĞU ÇINARI TA
SITENAME | KIRINTI KÖYÜ DOĞU ÇINARI TA

KIRINTI KÖYÜ ÇINAR AĞACI TA
SITENAME | KIRINTI KÖYÜ ÇINAR AĞACI TA

KIZ TEPESİ TA
SITENAME | KIZ TEPESİ TA

KIZILCA ELMALI MEŞESİ TA
SITENAME | KIZILCA ELMALI MEŞESİ TA

KOCAKATRAN LÜBNAN SEDİRİ TA
SITENAME | KOCAKATRAN LÜBNAN SEDİRİ TA

KOCAKATRAN TA
SITENAME | KOCAKATRAN TA

KOCAPINAR TOROS SEDIRI TA
SITENAME | KOCAPINAR TOROS SEDIRI TA

KOCASEDİR TA
SITENAME | KOCASEDİR TA

KOCAİN MAĞARASI_TA
SITENAME | KOCAİN MAĞARASI_TA

KOKULU ARDIÇ 1 TA
SITENAME | KOKULU ARDIÇ 1 TA

KOKULU ARDIÇ 2 TA
SITENAME | KOKULU ARDIÇ 2 TA

KOKULU ARDIÇ 3 TA
SITENAME | KOKULU ARDIÇ 3 TA

KORULUK KERMES MEŞESİ 1 TA
SITENAME | KORULUK KERMES MEŞESİ 1 TA

KORULUK KERMES MEŞESİ 2 TA
SITENAME | KORULUK KERMES MEŞESİ 2 TA

KORULUK KERMES MEŞESİ 3 TA
SITENAME | KORULUK KERMES MEŞESİ 3 TA

KOÇ SEDİR TA
SITENAME | KOÇ SEDİR TA

KULA_PERİBACALARI_TA
SITENAME | KULA_PERİBACALARI_TA

KUNDURACI ÇINARI TA
SITENAME | KUNDURACI ÇINARI TA

KÜÇÜKKAPI_SEDİR_AĞACI_TA
SITENAME | KÜÇÜKKAPI_SEDİR_AĞACI_TA

KİRANİ EVLİYA ARDICI TA
SITENAME | KİRANİ EVLİYA ARDICI TA

MEKE_GÖLÜ_TA
SITENAME | MEKE_GÖLÜ_TA

MELODERE DOĞU LADİNİ TA
SITENAME | MELODERE DOĞU LADİNİ TA

MIZIKÇAM TA
SITENAME | MIZIKÇAM TA

MUT YERKÖPRÜ ŞELALESİ_TA
SITENAME | MUT YERKÖPRÜ ŞELALESİ_TA

NARMAN_PERİ_BACALARI_TA
SITENAME | NARMAN_PERİ_BACALARI_TA

NEMRUT_KALDERASI_TA
SITENAME | NEMRUT_KALDERASI_TA

OVACIK KÖYÜ ANADOLU KESTANESİ TA
SITENAME | OVACIK KÖYÜ ANADOLU KESTANESİ TA

PAŞABÜKÜ DİŞBUDAK AĞACI TA
SITENAME | PAŞABÜKÜ DİŞBUDAK AĞACI TA

PİRİBABA MEŞESİ TA
SITENAME | PİRİBABA MEŞESİ TA

SAMANDERE ŞELALESİ_TA
SITENAME | SAMANDERE ŞELALESİ_TA

SIRIKYAYLA_GOKNARI_TA
SITENAME | SIRIKYAYLA_GOKNARI_TA

SORKUN ŞELALELERİ_TA
SITENAME | SORKUN ŞELALELERİ_TA

SUBAŞI HAVUZLAR TA
SITENAME | SUBAŞI HAVUZLAR TA

SÖĞÜT KÖYÜ ÇINARI TA
SITENAME | SÖĞÜT KÖYÜ ÇINARI TA

SÖĞÜT YAYLASI ULU ARDIÇ TA
SITENAME | SÖĞÜT YAYLASI ULU ARDIÇ TA

TAR DERESİ BULUT ŞELALESİ TA
SITENAME | TAR DERESİ BULUT ŞELALESİ TA

TAŞDEDE PIRNAL MEŞESİ TA
SITENAME | TAŞDEDE PIRNAL MEŞESİ TA

TEOS MENENGİCİ TA
SITENAME | TEOS MENENGİCİ TA

TOTA DAĞI ANADOLU KESTANESİ TA
SITENAME | TOTA DAĞI ANADOLU KESTANESİ TA

TOTA DAĞI ARDIÇ AĞACI TA
SITENAME | TOTA DAĞI ARDIÇ AĞACI TA

TÜRBE ÇAMI TA
SITENAME | TÜRBE ÇAMI TA

TİTREK KAVAK TA
SITENAME | TİTREK KAVAK TA

ULU KAVAK TA
SITENAME | ULU KAVAK TA

ULU_MEŞE_TA
SITENAME | ULU_MEŞE_TA

YALNIZ ARDIÇ TA
SITENAME | YALNIZ ARDIÇ TA

YARENDEDE FISTIK ÇAMI TA
SITENAME | YARENDEDE FISTIK ÇAMI TA

YAZ IHLAMUR AĞACI TA
SITENAME | YAZ IHLAMUR AĞACI TA

YEMİŞÇİ FISTIK ÇAMI TA
SITENAME | YEMİŞÇİ FISTIK ÇAMI TA

YEMİŞÇİ ÇINARI TA
SITENAME | YEMİŞÇİ ÇINARI TA

YENİCE ŞELALELERİ
SITENAME | YENİCE ŞELALELERİ

YUZEN_ADALAR_TA
SITENAME | YUZEN_ADALAR_TA

ZEYTİNTAŞI MAĞARASI_TA
SITENAME | ZEYTİNTAŞI MAĞARASI_TA

ÇATAL SEDIR TA
SITENAME | ÇATAL SEDIR TA

ÇATALÇAM TA
SITENAME | ÇATALÇAM TA

ÖRÜMCEK ORMANI GÖKNARI 1 TA
SITENAME | ÖRÜMCEK ORMANI GÖKNARI 1 TA

ÖRÜMCEK ORMANI GÖKNARI 2 TA
SITENAME | ÖRÜMCEK ORMANI GÖKNARI 2 TA

ÖRÜMCEK ORMANI GÖKNARI 3 TA
SITENAME | ÖRÜMCEK ORMANI GÖKNARI 3 TA

ÖRÜMCEK ORMANI LADİNİ 1 TA
SITENAME | ÖRÜMCEK ORMANI LADİNİ 1 TA

ÖRÜMCEK ORMANI LADİNİ 2 TA
SITENAME | ÖRÜMCEK ORMANI LADİNİ 2 TA

ÖRÜMCEK ORMANI LADİNİ 3 TA
SITENAME | ÖRÜMCEK ORMANI LADİNİ 3 TA

İKİZDERE MANLE ŞELALESİ TA
SITENAME | İKİZDERE MANLE ŞELALESİ TA

ŞAH ARDIÇ TA
SITENAME | ŞAH ARDIÇ TA

Sulak Alanlar